Schronisko dla osób bezdomnych

„Schronisko dla osób bezdomnych” to pojęcie używane w ustawie „Finansowe wsparcie niektórych przedsięwzięć mieszkaniowych” dla określenia określonego rodzaju placówki przeznaczonej dla osób bezdomnych. Definicja ma charakter odesłania, ponieważ nie opisuje samodzielnie wszystkich cech schroniska, lecz wskazuje, że należy sięgać do przepisów ustawy o pomocy społecznej.

Zakres tego pojęcia obejmuje dwa rodzaje placówek:

• schronisko dla osób bezdomnych, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej,
• schronisko dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi, również wskazane w tych przepisach.

Drugie z wymienionych miejsc stanowi odrębną kategorię, wyróżnioną przez zapewnianie usług opiekuńczych. Nie jest więc obojętne, czy przedsięwzięcie dotyczy zwykłego schroniska, czy schroniska połączonego z takim zakresem wsparcia. W obu przypadkach konieczne jest jednak odwołanie do regulacji pomocy społecznej, ponieważ to tam zostały określone podstawy prawne funkcjonowania tych placówek.

W ustawie o finansowym wsparciu niektórych przedsięwzięć mieszkaniowych definicja wyznacza, jakie obiekty lub przedsięwzięcia mogą być ujmowane jako związane ze schroniskiem dla osób bezdomnych. Dzięki temu pojęcie ma znaczenie przy ustalaniu zakresu zastosowania przepisów o wsparciu finansowym. Pozwala odróżnić placówki objęte tym określeniem od innych miejsc lub obiektów, które nie należą do jednej z dwóch wskazanych kategorii.

W praktyce najważniejsze jest zatem nie samo potoczne przeznaczenie miejsca, lecz jego zakwalifikowanie na podstawie przepisów o pomocy społecznej. Definicja łączy regulacje dotyczące finansowania przedsięwzięć mieszkaniowych z regulacjami określającymi formy pomocy dla osób bezdomnych. Gdy w ustawie pojawia się to hasło, obejmuje ono zarówno schronisko dla osób bezdomnych, jak i schronisko dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi, o ile są to placówki wskazane w przepisach o pomocy społecznej.