Art. 739 Kodeksu cywilnego reguluje odpowiedzialność przyjmującego zlecenie w sytuacji, gdy powierzył on wykonanie zlecenia innej osobie bez odpowiedniego uprawnienia. Przepis ten ma na celu ochronę interesów dającego zlecenie, zapewniając mu dodatkowe zabezpieczenie w przypadku niewłaściwego wykonania zlecenia przez osobę trzecią.

### Kluczowe elementy przepisu:

1. **Powierzenie zlecenia innej osobie bez uprawnienia**:
   - Przyjmujący zlecenie może powierzyć wykonanie zlecenia innej osobie tylko wtedy, gdy ma do tego odpowiednie uprawnienie. Uprawnienie to może wynikać z umowy, ustawy lub zgody dającego zlecenie.
   - W przypadku braku takiego uprawnienia, przyjmujący zlecenie działa na własne ryzyko.

2. **Odpowiedzialność za utratę lub uszkodzenie rzeczy**:
   - Jeżeli rzecz należąca do dającego zlecenie ulegnie utracie lub uszkodzeniu podczas wykonywania zlecenia przez osobę trzecią, przyjmujący zlecenie ponosi odpowiedzialność.
   - Odpowiedzialność ta obejmuje również przypadkową utratę lub uszkodzenie rzeczy, co oznacza, że przyjmujący zlecenie odpowiada nawet za zdarzenia, które normalnie byłyby uznane za niezawinione.

3. **Wyjątek od odpowiedzialności**:
   - Przyjmujący zlecenie może uwolnić się od odpowiedzialności, jeżeli udowodni, że utrata lub uszkodzenie rzeczy nastąpiłoby również wtedy, gdyby sam wykonywał zlecenie.
   - Jest to jednak trudne do wykazania, ponieważ wymaga udowodnienia, że zdarzenie było nieuniknione i niezależne od osoby wykonującej zlecenie.

### Praktyczne znaczenie przepisu:

- **Ochrona dającego zlecenie**: Przepis ten chroni dającego zlecenie przed ryzykiem związanym z powierzeniem wykonania zlecenia osobie trzeciej bez jego zgody. Dający zlecenie może być pewien, że przyjmujący zlecenie ponosi pełną odpowiedzialność za ewentualne szkody.

- **Odpowiedzialność przyjmującego zlecenie**: Przyjmujący zlecenie musi być świadomy, że powierzenie zlecenia osobie trzeciej bez odpowiedniego uprawnienia wiąże się z dużym ryzykiem. Powinien więc dokładnie rozważyć, czy ma prawo do takiego działania i czy jest w stanie ponieść ewentualne konsekwencje.

- **Dowodzenie braku winy**: W praktyce, przyjmujący zlecenie, który powierzył wykonanie zlecenia osobie trzeciej, będzie musiał zebrać mocne dowody na to, że utrata lub uszkodzenie rzeczy nastąpiłoby również w przypadku, gdyby sam wykonywał zlecenie. Jest to trudne zadanie, które wymaga szczegółowej analizy okoliczności zdarzenia.

### Podsumowanie:

Art. 739 Kodeksu cywilnego wprowadza surową odpowiedzialność dla przyjmującego zlecenie, który bez odpowiedniego uprawnienia powierzył wykonanie zlecenia innej osobie. Przepis ten ma na celu ochronę interesów dającego zlecenie i zapewnienie, że jego mienie jest odpowiednio zabezpieczone. Przyjmujący zlecenie powinien więc działać z dużą ostrożnością i upewnić się, że ma odpowiednie uprawnienia do powierzenia zlecenia osobie trzeciej.

Kodeks cywilny

Art. 78d Prawa o adwokaturze szczegółowo reguluje strukturę i zasady przeprowadzania egzaminu adwokackiego, który jest kluczowym etapem w procesie uzyskiwania uprawnień do wykonywania zawodu adwokata. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że osoby przystępujące do egzaminu posiadają odpowiednie przygotowanie prawnicze, umożliwiające im samodzielne i należyte wykonywanie obowiązków adwokata.

1. **Struktura egzaminu adwokackiego**:
   Egzamin adwokacki składa się z pięciu części pisemnych, z których każda obejmuje inne dziedziny prawa:
   - **Prawo karne**: Zdający musi przygotować akt oskarżenia, apelację lub opinię prawną.
   - **Prawo cywilne lub rodzinne**: Zadanie polega na przygotowaniu pozwu, wniosku, apelacji lub opinii prawnej.
   - **Prawo gospodarcze**: Zdający przygotowuje umowę, pozew, wniosek, apelację lub opinię prawną.
   - **Prawo administracyjne**: Zadanie obejmuje przygotowanie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego lub opinii prawnej.
   - **Zasady wykonywania zawodu lub zasady etyki**: Zdający przygotowuje opinię prawną.

2. **Ocena egzaminu**:
   Egzaminatorzy oceniają każdą część egzaminu w skali od 2 do 6, gdzie oceny pozytywne to: celująca (6), bardzo dobra (5), dobra (4), dostateczna (3), a ocena negatywna to niedostateczna (2). Taka skala ocen ma na celu precyzyjne określenie poziomu wiedzy i umiejętności zdającego.

3. **Zasady przeprowadzania egzaminu**:
   - Zdający nie mogą posiadać urządzeń służących do przekazu lub odbioru informacji, co ma na celu zapobieganie oszustwom i zapewnienie rzetelności egzaminu.
   - Zdający mogą korzystać z tekstów aktów prawnych, komentarzy oraz orzecznictwa, co odzwierciedla realia pracy adwokata, który w swojej praktyce również korzysta z tych źródeł.

4. **Odniesienie do art. 75h**:
   Przepis odsyła do odpowiedniego stosowania art. 75h ust. 1, 2 i 4-6, co oznacza, że niektóre zasady dotyczące przeprowadzania egzaminu radcowskiego mają również zastosowanie do egzaminu adwokackiego. Jest to istotne dla zapewnienia spójności i jednolitości procedur egzaminacyjnych w obu zawodach prawniczych.

Podsumowując, art. 78d Prawa o adwokaturze precyzyjnie określa wymagania i procedury związane z egzaminem adwokackim, co ma na celu zapewnienie wysokiego poziomu kompetencji przyszłych adwokatów. Przepis ten jest kluczowy dla utrzymania standardów zawodowych i ochrony interesów klientów korzystających z usług adwokackich.

Samodzielne wykonywanie

Samodzielne wykonywanie w przepisach

Kodeks cywilny1 przepis

Prawo o adwokaturze1 przepis