Ryzyko koncentracji

Ryzyko koncentracji to pojęcie zdefiniowane w ustawie „Działalność ubezpieczeniowa i reasekuracyjna.” Odnosi się do takich ekspozycji na ryzyko, których skupienie lub rozmiar może prowadzić do bardzo dotkliwej straty. Chodzi przy tym nie o stratę już poniesioną, lecz o możliwy, przyszły uszczerbek, którego wysokość może zagrozić wypłacalności albo ogólnej sytuacji finansowej zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• istnienie ekspozycji na ryzyko, czyli określonego zaangażowania zakładu, którego wartość lub charakter może powodować możliwość straty;
• możliwość wystąpienia straty, a więc ocena potencjalnego, a nie koniecznie rzeczywistego skutku;
• odpowiednio duża wysokość tej straty, pozwalająca uznać ją za istotną z punktu widzenia bezpieczeństwa finansowego zakładu;
• zagrożenie dla wypłacalności lub sytuacji finansowej zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji.

Samo występowanie ryzyka nie oznacza jeszcze ryzyka koncentracji w rozumieniu tej definicji. Znaczenie ma przede wszystkim to, czy możliwa strata związana z daną ekspozycją może osłabić zdolność zakładu do regulowania zobowiązań albo istotnie pogorszyć jego położenie finansowe. Ocena zależy więc od potencjalnych skutków dla konkretnego zakładu, a nie wyłącznie od rodzaju ekspozycji.

W ustawie pojęcie to służy wyodrębnieniu tych zagrożeń, które ze względu na możliwą skalę mogą mieć szczególne znaczenie dla stabilności zakładu. Pozwala odróżnić zwykłe, rozproszone ryzyka od takich zaangażowań, których niekorzystne skutki mogłyby podważyć bezpieczeństwo finansowe całej instytucji. W praktyce wiąże się to z potrzebą identyfikowania takich ekspozycji, oceniania ich możliwego wpływu oraz uwzględniania ich przy analizie wypłacalności i sytuacji finansowej. Termin ma zatem znaczenie zarówno dla wewnętrznej oceny ryzyka w zakładzie, jak i dla stosowania przepisów dotyczących bezpieczeństwa działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.