Art. 146 Prawa ochrony środowiska (POŚ) reguluje kwestie dotyczące standardów emisyjnych w zakresie wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza. Przepis ten jest kluczowy dla ochrony jakości powietrza i minimalizacji negatywnego wpływu działalności przemysłowej na środowisko.

1. **Zakres stosowania standardów emisyjnych**:
   - Standardy emisyjne są ustalane dla określonych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów. Mogą one być wyrażone jako:
     - Stężenie gazów lub pyłów w gazach odlotowych.
     - Masa gazów lub pyłów wprowadzana w określonym czasie.
     - Stosunek masy gazów lub pyłów do jednostki wykorzystywanego surowca, materiału, paliwa lub powstającego produktu.

2. **Zróżnicowanie standardów emisyjnych**:
   - Standardy emisyjne mogą być różnicowane w zależności od:
     - Rodzaju lub skali działalności.
     - Procesu technologicznego lub operacji technicznej.
     - Terminu wydania pozwolenia na budowę lub użytkowanie.
     - Terminu złożenia wniosku o wydanie pozwolenia.
     - Terminu oddania do użytkowania lub zakończenia użytkowania.
     - Terminu dalszego łącznego czasu użytkowania (dla instalacji i źródeł spalania paliw).
     - Skali działalności lub roku produkcji (dla urządzeń spalania lub współspalania odpadów).

3. **Uprawnienia Ministra właściwego do spraw klimatu**:
   - Minister właściwy do spraw klimatu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw energii, ma obowiązek określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe standardy emisyjne. Przy ustalaniu tych standardów minister musi uwzględniać:
     - Potrzebę ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko.
     - Przepisy prawa Unii Europejskiej dotyczące dopuszczalnych wielkości emisji substancji do powietrza.

4. **Zakres regulacji w rozporządzeniu**:
   - Rozporządzenie powinno określać:
     - Rodzaje instalacji i źródeł spalania paliw, dla których ustala się standardy emisyjne.
     - Standardy emisyjne dla tych instalacji i źródeł.
     - Warunki uznawania standardów emisyjnych za dotrzymane.
     - Sposoby sprawdzania dotrzymywania standardów emisyjnych.
     - Możliwość stałych lub przejściowych odstępstw od standardów emisyjnych oraz warunki takich odstępstw.
     - Wymagania dotyczące stosowania określonych rozwiązań technicznych zapewniających ograniczanie emisji.
     - Przypadki, w których prowadzący instalacje lub użytkownik urządzenia spalania lub współspalania odpadów musi przekazać informacje organom właściwym.

5. **Znaczenie przepisu**:
   - Art. 146 POŚ jest fundamentalny dla zapewnienia zgodności działalności przemysłowej z normami ochrony środowiska. Umożliwia on elastyczne dostosowanie standardów emisyjnych do specyfiki różnych instalacji i procesów technologicznych, co jest kluczowe dla skutecznej ochrony powietrza.
   - Przepis ten również harmonizuje krajowe regulacje z wymogami prawa Unii Europejskiej, co jest istotne dla zapewnienia spójności i efektywności działań na rzecz ochrony środowiska na poziomie międzynarodowym.

Podsumowując, Art. 146 POŚ stanowi kompleksową regulację dotyczącą standardów emisyjnych, która ma na celu minimalizację negatywnego wpływu emisji gazów i pyłów na środowisko, przy jednoczesnym uwzględnieniu specyfiki różnych rodzajów działalności przemysłowej.

Prawo ochrony środowiska

Przepis wskazuje, jakie czynności przy przetwórstwie tworzyw sztucznych traktuje się jako prace szczególnie niebezpieczne. Chodzi o przygotowywanie roztworów z użyciem rozpuszczalników organicznych oraz czyszczenie odpadów tworzyw sztucznych gorącą wodą, także wtedy, gdy woda zawiera detergenty, lub za pomocą rozpuszczalników organicznych. Wymienione czynności są przykładami, na co wskazuje sformułowanie „w szczególności”.

Rozpuszczalnik organiczny

Rozpuszczalnik organiczny w przepisach

Prawo ochrony środowiska1 przepis

w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy przetwórstwie tworzyw sztucznych.1 przepis