Rozpuszczalnik

Rozpuszczalnik to, w rozumieniu ustawy „Bezpieczeństwo żywności i żywienia”, substancja określona przede wszystkim przez swoje przeznaczenie. Chodzi o środek, który ma służyć do rozpuszczania środków spożywczych albo ich składników. Zakres tego pojęcia obejmuje także sytuacje, w których rozpuszczane są substancje zanieczyszczające związane z żywnością lub jej składnikami.

Definicja wskazuje więc kilka podstawowych elementów:

• musi chodzić o substancję,
• jej przeznaczeniem powinno być rozpuszczanie,
• przedmiotem tego działania mogą być całe środki spożywcze, ich składniki albo obecne w nich lub na ich powierzchni substancje zanieczyszczające,
• związek między substancją a rozpuszczaniem powinien wynikać z jej przeznaczenia, a nie wyłącznie z tego, że w określonych warunkach może ona fizycznie rozpuszczać inne materiały.

W praktyce ustawowe znaczenie terminu nie ogranicza się zatem do potocznego rozumienia rozpuszczalnika jako substancji używanej do rozpuszczania określonego materiału. Istotne jest także to, czego ma dotyczyć działanie tej substancji: żywności, jej składników lub zanieczyszczeń związanych z żywnością. Definicja obejmuje również zanieczyszczenia znajdujące się na powierzchni środków spożywczych, a nie tylko te, które są obecne w ich wnętrzu.

Takie ujęcie porządkuje terminologię stosowaną w przepisach o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Pozwala ustalić, czy dana substancja, ze względu na swoją funkcję i zamierzone zastosowanie, mieści się w kategorii rozpuszczalników objętych ustawą. Ma to znaczenie przy odczytywaniu przepisów, w których ustawodawca posługuje się tym pojęciem, oraz przy ocenie procesów związanych z żywnością i jej składnikami. Definicja nie opisuje konkretnego składu rozpuszczalnika ani nie wskazuje jednego sposobu jego użycia, lecz wyznacza zakres pojęcia przez jego cel i przedmiot działania.