Rozporządzenie delegowane

„Rozporządzenie delegowane” w rozumieniu ustawy „Prawo celne” oznacza konkretny unijny akt prawny wydany przez Komisję Europejską. Nie chodzi więc o każde rozporządzenie delegowane dotyczące spraw celnych, lecz o wskazane rozporządzenie Komisji (UE) 2015/2446, które uzupełnia unijny kodeks celny, czyli rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013.

Istotą tego aktu jest doprecyzowanie zasad stosowania wybranych przepisów kodeksu celnego. Obejmuje on szczegółowe regulacje potrzebne do prawidłowego stosowania unijnych norm celnych, w zakresie, w jakim sam kodeks pozostawia miejsce na ich uzupełnienie. Jego elementami identyfikującymi są zatem: unijny charakter, wydanie przez Komisję, forma rozporządzenia delegowanego, powiązanie z kodeksem celnym oraz przedmiot w postaci szczegółowych zasad dotyczących niektórych jego przepisów.

W ustawie „Prawo celne” pojęcie to pełni funkcję odesłania do ściśle określonego źródła prawa Unii Europejskiej. Dzięki takiemu zdefiniowaniu wiadomo, jaki akt należy brać pod uwagę przy odczytywaniu przepisów krajowych posługujących się tym terminem. Definicja obejmuje również oznaczenie aktu i wskazanie jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, co ułatwia jego jednoznaczną identyfikację, także wraz z późniejszymi zmianami.

Znaczenie praktyczne polega na tym, że osoby i organy stosujące przepisy celne mogą odróżnić ten akt od innych regulacji unijnych oraz sięgnąć do właściwych, bardziej szczegółowych zasad uzupełniających kodeks celny. Rozporządzenie to należy więc postrzegać jako część unijnego systemu regulacji celnych, z którym współdziałają przepisy ustawy krajowej. Wszędzie tam, gdzie „Prawo celne” posługuje się tym określeniem, odnosi je do tego konkretnego rozporządzenia, a nie do ogólnie rozumianej kategorii aktów delegowanych.