Art. 169b Kodeksu karnego wykonawczego (k.k.w.) wprowadza system klasyfikacji skazanych pod dozorem kuratorskim na trzy grupy ryzyka powrotu do przestępstwa: grupę obniżonego ryzyka (A), grupę podstawową (B) oraz grupę podwyższonego ryzyka (C). Celem tego przepisu jest zapewnienie optymalnego oddziaływania resocjalizacyjnego oraz zastosowanie odpowiednich metod kontroli wobec osób objętych dozorem.

#### Grupa obniżonego ryzyka (A)

Do grupy obniżonego ryzyka (A) kwalifikowane są osoby, które:
1. Zostały objęte warunkowym umorzeniem postępowania.
2. Są dotychczas niekarane.
3. Ich właściwości osobiste, warunki środowiskowe, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa uzasadniają przekonanie, że będą przestrzegać porządku prawnego w okresie próby.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej lub sędzia może zakwalifikować do tej grupy osoby spełniające przesłanki grupy podstawowej (B).

#### Grupa podwyższonego ryzyka (C)

Do grupy podwyższonego ryzyka (C) kwalifikowane są osoby, które:
1. Są skazane na podstawie art. 64 § 1 i 2 oraz art. 64a Kodeksu karnego.
2. Popełniły przestępstwo podobne po wydaniu wyroku lub w okresie próby.
3. Są uzależnione i skazane za przestępstwo związane z używaniem alkoholu, środków odurzających lub innych podobnie działających środków.
4. Są skazane za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego, a także za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej popełnione w związku z zakłóceniem czynności psychicznych o podłożu seksualnym innym niż choroba psychiczna.
5. Mają zaburzenia psychiczne związane z popełnieniem przestępstwa.
6. Są skazane za stosowanie przemocy w rodzinie i pozostają z osobą pokrzywdzoną we wspólnym gospodarstwie domowym w okresie próby.
7. Są związane z subkulturami przestępczymi lub grupami mającymi związek ze środowiskiem przestępczym.
8. Wymagają intensywnych działań w okresie próby ze względu na dotychczasową karalność, sposób życia, właściwości osobiste i zachowanie w okresie próby.

Dozór nad osobami z tej grupy wykonują kuratorzy zawodowi, chyba że w szczególnie uzasadnionych przypadkach kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej lub sędzia wyrazi zgodę na wykonywanie dozoru przez kuratora społecznego.

#### Grupa podstawowa (B)

Do grupy podstawowej (B) kwalifikowane są osoby, które nie spełniają przesłanek grupy obniżonego ryzyka (A) ani grupy podwyższonego ryzyka (C). W szczególnie uzasadnionych przypadkach, zwłaszcza wobec postępu w procesie resocjalizacji, sędzia może zakwalifikować do tej grupy osoby spełniające przesłanki grupy podwyższonego ryzyka (C).

#### Procedura kwalifikacji i zmiany grupy ryzyka

Kwalifikacji osoby do odpowiedniej grupy ryzyka dokonują kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej i upoważniony sędzia. W przypadku rozbieżności, decydujące jest stanowisko sędziego. W razie zmiany okoliczności lub na podstawie dotychczasowego przebiegu okresu próby, możliwa jest ponowna kwalifikacja skazanego.

#### Obowiązki kuratorów

Kuratorzy sądowi mają określone obowiązki w zależności od grupy ryzyka, do której zakwalifikowany jest skazany. Dla grupy obniżonego ryzyka (A) i podstawowej (B) obowiązki kuratorów są mniej intensywne niż dla grupy podwyższonego ryzyka (C), gdzie wymagane są bardziej systematyczne i ścisłe działania kontrolne oraz współpraca z Policją i innymi instytucjami.

#### Wnioski

Art. 169b k.k.w. wprowadza zróżnicowane podejście do nadzoru nad skazanymi, co ma na celu bardziej efektywne oddziaływanie resocjalizacyjne i prewencyjne. Klasyfikacja skazanych do odpowiednich grup ryzyka pozwala na dostosowanie metod kontroli i wsparcia do indywidualnych potrzeb i zagrożeń, co zwiększa szanse na skuteczną resocjalizację i zmniejszenie ryzyka powrotu do przestępstwa.

Kodeks karny wykonawczy

Przepis określa, na czym polegają trzy wymienione kary: upomnienie, nagana i surowa nagana. Każda z nich jest wykonywana w ten sam sposób. Osoba ukarana bierze udział w rozmowie, podczas której wskazuje się jej, że postąpiła niewłaściwie. Z przepisu wynika więc, że te kary mają formę bezpośredniego zwrócenia uwagi na nieprawidłowe zachowanie. Przepis nie opisuje przebiegu rozmowy ani nie różnicuje jej formy zależnie od rodzaju kary.

o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego

Przepis wskazuje, że ustna część egzaminu konsularnego odbywa się w formie rozmowy. Oznacza to, że ten etap egzaminu polega na ustnej wymianie wypowiedzi, a nie na sporządzaniu pisemnej pracy. Regulacja określa wyłącznie sposób przeprowadzenia tej części egzaminu. Nie rozstrzyga natomiast, jakie będą pytania, jak długo potrwa rozmowa ani według jakich zasad zostanie oceniona.

w sprawie egzaminu konsularnego

Konkurs przebiega w dwóch kolejnych etapach. Najpierw komisja konkursowa sprawdza, czy złożone oferty spełniają wymagania formalne. Na tym etapie ocenia więc dokumenty i ich zgodność z warunkami udziału w konkursie. Następnie przeprowadza rozmowy wyłącznie z tymi kandydatami, których oferty zostały zaakceptowane pod względem formalnym. Osoba niedopuszczona do drugiego etapu nie bierze udziału w rozmowie konkursowej.

w sprawie konkursu na stanowisko dyrektora publicznej placówki doskonalenia nauczycieli prowadzonej przez ministra

Termin oceny wyznacza prezes sądu. Referendarz sądowy albo asystent sędziego musi zostać poinformowany o nim co najmniej miesiąc wcześniej. Przed oceną prezes może przeprowadzić z ocenianą osobą rozmowę dotyczącą sposobu dokonywania oceny. Rozmowa nie jest obowiązkowa, ponieważ przepis pozostawia prezesowi decyzję w tej sprawie.

Rozmowa

Rozmowa w przepisach

Kodeks karny wykonawczy1 przepis

o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego1 przepis

w sprawie egzaminu konsularnego1 przepis

w sprawie konkursu na stanowisko dyrektora publicznej placówki doskonalenia nauczycieli prowadzonej przez ministra1 przepis

w sprawie okresowych ocen referendarzy sądowych i asystentów sędziów1 przepis