Równoważny poziom hałasu

Równoważny poziom hałasu to sposób opisania dźwięku, którego natężenie zmienia się w czasie, za pomocą jednej wartości odpowiadającej działaniu dźwięku o stałym poziomie. Pojęcie to ma ustawową definicję w ustawie „Prawo ochrony środowiska” i służy ujednoliceniu oceny hałasu w środowisku.

W praktyce nie chodzi o chwilowy poziom dźwięku, lecz o wartość wyznaczoną dla określonego przedziału czasu. W tym okresie analizuje się zmienny poziom ciśnienia akustycznego, a następnie określa taki poziom ciągłego, ustalonego dźwięku, który byłby równoważny pod względem średniego kwadratu ciśnienia akustycznego. Dzięki temu seria różnych, zmieniających się w czasie wartości może zostać przedstawiona jako jeden porównywalny parametr.

W pojęciu tym istotne są trzy elementy:

• przedział czasu odniesienia, czyli okres, za który wykonywana jest ocena;
• zmienny poziom ciśnienia akustycznego analizowanego dźwięku, obejmujący wahania hałasu występujące w tym czasie;
• korekcja według charakterystyki częstotliwościowej A, uwzględniana przy określaniu wartości poziomu.

Równoważny poziom hałasu wyraża się wzorem zgodnym z Polską Normą. Oznacza to, że jego ustalenie nie polega wyłącznie na odczytaniu pojedynczego wskazania, lecz wymaga zastosowania określonego sposobu obliczeń i zasad pomiaru.

Znaczenie praktyczne tego pojęcia polega na tym, że pozwala ono opisać hałas w sposób uporządkowany i możliwy do porównania, nawet gdy jego poziom nie jest stały. Jest więc użytecznym parametrem przy charakteryzowaniu oddziaływania hałasu oraz przy posługiwaniu się wynikami pomiarów w kontekście ochrony środowiska. Sama wartość odnosi się zawsze do wskazanego czasu odniesienia, dlatego jej interpretacja wymaga uwzględnienia okresu, w którym analizowano dźwięk.