Równoważnej liczbie mieszkańców

Równoważna liczba mieszkańców to umowna miara ładunku zanieczyszczeń organicznych, a nie rzeczywista liczba osób zamieszkujących dany obszar. W ustawie Prawo wodne odnosi się do substancji organicznych, które mogą zostać rozłożone biologicznie. Ich ilość ocenia się za pomocą wskaźnika BZT5, czyli pięciodobowego biochemicznego zapotrzebowania tlenu. Wartość tego wskaźnika pokazuje, ile tlenu jest potrzebne do biologicznego rozkładu zanieczyszczeń w określonym czasie.

Punktem odniesienia dla jednej równoważnej liczby mieszkańców jest ładunek odpowiadający zużyciu 60 g tlenu w ciągu doby. Jeżeli badany ładunek wymaga do biologicznego rozkładu takiej ilości tlenu, można go wyrazić jako jedną równoważną liczbę mieszkańców. Większe wartości oznaczają odpowiednio większe obciążenie, niezależnie od tego, czy zanieczyszczenia pochodzą od gospodarstw domowych, czy z innego źródła.

Pojęcie służy więc do przeliczania i porównywania ładunku substancji organicznych według jednolitego kryterium. Pozwala opisać wielkość obciążenia ściekami w sposób niezależny od samej liczby osób oraz zestawiać ze sobą różne źródła zanieczyszczeń. W praktyce ułatwia ocenę skali oddziaływania ścieków na środowisko wodne, a także planowanie, dobór i ocenę wydajności urządzeń służących do ich oczyszczania.

Istotą tego pojęcia jest zatem połączenie dwóch elementów: rodzaju badanego ładunku, czyli biodegradowalnych substancji organicznych, oraz ustalonego sposobu jego pomiaru za pomocą BZT5. Wynik wyrażony w równoważnych liczbach mieszkańców nie informuje bezpośrednio o liczbie osób, lecz o tym, jaki ładunek organiczny odpowiada przyjętej wartości 60 g tlenu na dobę. Dzięki temu stanowi praktyczny wskaźnik wielkości zanieczyszczenia i obciążenia instalacji oczyszczających ścieki.