Przepis określa zasady prowadzenia rozprawy w sprawach dotyczących nieletnich, w tym jej jawności, zawiadamiania uczestników oraz udziału nieletniego, pokrzywdzonego i innych osób.

Rozprawa odbywa się jawnie, jeżeli przemawiają za tym względy wychowawcze. O jej terminie zawiadamia się strony, obrońcę nieletniego, pokrzywdzonego oraz pełnomocników. Ich nieobecność co do zasady nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, chyba że sąd rodzinny postanowi inaczej. W przypadkach wskazanych w art. 38 ust. 1 i 2 udział obrońcy jest obowiązkowy. Obowiązkowy jest również udział prokuratora w sprawach o czyny karalne wymienione w tym przepisie.

Jeżeli nieletni przebywa w jednej z wymienionych placówek lub jednostek, sąd rodzinny zarządza jego doprowadzenie na rozprawę na jego wniosek albo wtedy, gdy uzna jego obecność za konieczną. Nieletni musi zostać pouczony o prawie złożenia takiego wniosku. Rozprawy nie można przeprowadzić pod jego nieobecność, gdy jednocześnie usprawiedliwił niestawiennictwo, wniósł o odroczenie, a sąd uznał nieobecność za usprawiedliwioną.

Pokrzywdzony może uczestniczyć w rozprawie, o ile nie sprzeciwia się temu dobro nieletniego lub względy wychowawcze. Gdy jest obecny, może zadawać pytania podczas przeprowadzania dowodu dopuszczonego przez sąd na jego wniosek.

Sąd może także wezwać osoby posiadające informacje o sytuacji nieletniego, między innymi kuratora, przedstawicieli placówek, szkoły, pracodawcy lub organizacji społecznej. W sprawach dotyczących przestępstw skarbowych lub wykroczeń skarbowych możliwe jest również wezwanie właściwego finansowego organu postępowania przygotowawczego. Przepis pozwala więc dostosować skład uczestników rozprawy do potrzeb wychowawczych i okoliczności sprawy.

o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2022/1700/text/U/D20221700Lj.pdf

Przepis określa, na jakiej podstawie sporządza się akt małżeństwa oraz jakie informacje muszą zostać udokumentowane. W przypadku małżeństwa zawieranego przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego albo konsulem podstawą jest protokół przyjęcia oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński.

**Protokół** powinien obejmować dane osób zawierających małżeństwo, w tym ich nazwiska, imiona, nazwiska rodowe, stan cywilny oraz daty i miejsca urodzenia. Wskazuje także miejsce i datę zawarcia małżeństwa, dane rodziców, nazwiska noszone po zawarciu małżeństwa oraz zgodne oświadczenie dotyczące nazwiska dzieci. W protokole zamieszcza się ponadto dane świadków, a także biegłego lub tłumacza, jeżeli uczestniczył w czynności, oraz kierownika urzędu stanu cywilnego albo konsula.

Odrębne zasady dotyczą małżeństwa zawartego w sposób określony w art. 1 § 2 i 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. W takim przypadku akt sporządza się na podstawie dwóch zaświadczeń. Dokumenty te potwierdzają brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa oraz złożenie oświadczeń w obecności duchownego. Zawierają między innymi dane małżonków, świadków i duchownego, informacje o miejscu i dacie zawarcia małżeństwa, dane jednostki kościoła lub związku wyznaniowego oraz wskazanie prawa, według którego małżeństwo zostało zawarte.

Jeżeli zaświadczenia zaginą podczas przesyłania do urzędu, kierownik zwraca się do duchownego o potwierdzenie ich treści i dostarczenie dowodu nadania. Akt małżeństwa zostaje sporządzony po stwierdzeniu zachowania terminu wskazanego w art. 8 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Brak zachowania tego terminu skutkuje odmową sporządzenia aktu. Przepis przewiduje również przekazywanie określonych informacji służbom statystyki publicznej.

Prawo o aktach stanu cywilnego

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2014/1741/text/U/D20141741Lj.pdf

Rodzinne i opiekuńcze prawo

Rodzinne i opiekuńcze prawo w przepisach

o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich1 przepis

Prawo o aktach stanu cywilnego1 przepis