Rezydencie podatkowym

Rezydent podatkowy to podmiot, który zgodnie z przepisami danego państwa podlega opodatkowaniu od pełnego zakresu swoich dochodów lub przychodów. Oznacza to, że dla uznania podmiotu za rezydenta podatkowego istotne jest nie miejsce, z którego pochodzą poszczególne wpływy, lecz podleganie w określonym państwie zasadzie opodatkowania obejmującej całość osiąganych dochodów lub przychodów.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• istnienie obowiązku podatkowego wynikającego z przepisów państwa,
• objęcie tym obowiązkiem całego zakresu dochodów lub przychodów podmiotu,
• brak ograniczenia opodatkowania wyłącznie do dochodów pochodzących z jednego państwa albo z określonego terytorium.

Definicja zawarta w ustawie „o podatku dochodowym od osób prawnych” służy określeniu, kiedy podmiot jest traktowany jako rezydent podatkowy na potrzeby tej ustawy. Ma to znaczenie dla ustalenia zakresu jego obowiązku podatkowego. Rezydent podatkowy jest co do zasady rozliczany z całego zakresu dochodów lub przychodów objętych przepisami, także wtedy, gdy źródła tych dochodów znajdują się poza państwem, którego przepisy przewidują taki obowiązek.

Pojęcie odnosi się do statusu podatkowego podmiotu, a nie do pojedynczej transakcji lub konkretnego źródła przychodu. W praktyce pozwala odróżnić podmioty podlegające opodatkowaniu od całości dochodów lub przychodów od tych, których obowiązek podatkowy obejmuje tylko określone dochody związane z danym państwem. Ustalenie tego statusu ma więc znaczenie przy stosowaniu przepisów dotyczących opodatkowania osób prawnych i określaniu, jakie dochody lub przychody powinny zostać uwzględnione w rozliczeniu.