Przepis określa szczególny tryb organizacji dodatkowych działań ratownictwa medycznego w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2. Jeżeli takie przepisy zostały wydane, wojewoda może zdecydować o dodatkowym zabezpieczeniu wybranych miejsc albo o wykonaniu czynności wykraczających poza zadania ujęte w wojewódzkim planie działania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne.

Wydanie decyzji wymaga porozumienia z dysponentami zespołów ratownictwa medycznego działających na obszarze województwa oraz z dyrektorem oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Z tego uzgodnienia wyłączony jest dysponent lotniczych zespołów ratownictwa medycznego. Oznacza to, że decyzja jest podejmowana z udziałem podmiotów odpowiedzialnych za organizację i finansowanie świadczeń, ale kompetencja do jej wydania należy do wojewody.

Decyzja ma formę decyzji administracyjnej i powinna zawierać w szczególności informacje o liczbie i rodzaju zespołów ratownictwa medycznego koniecznych do uruchomienia. Podlega **natychmiastowemu wykonaniu**, co pozwala na szybkie wdrożenie dodatkowych działań w okresie objętym przepisami wydanymi na podstawie art. 1 ust. 2.

Przepis wskazuje również źródło finansowania dodatkowych zadań. Są one finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia ze środków pochodzących z budżetu państwa, przekazywanych w formie dotacji celowej z części, której dysponentem jest wojewoda. W szczególności środki te mogą pochodzić z rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków.

o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2011/1385/text/U/D20111385Lj.pdf

Przepis określa zasady organizacji tymczasowej pomocy medycznej na terenie dotkniętym skutkami powodzi. Właściwy minister może nałożyć na podmiot leczniczy, dla którego jest podmiotem tworzącym, obowiązek utworzenia i prowadzenia tymczasowego miejsca udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Obowiązek ten może być realizowany wyłącznie w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2.

Podmiot leczniczy objęty takim obowiązkiem musi udzielać świadczeń ambulatoryjnej pomocy doraźnej osobom znajdującym się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Oznacza to, że tymczasowe miejsce świadczeń ma zapewniać pomoc w sytuacjach wymagających pilnej interwencji, w zakresie określonym przez przepis.

Realizacja tego zadania wiąże się także ze zmianą umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia dokonuje zmian w umowie zawartej z podmiotem leczniczym, w szczególności dotyczących uzupełnienia personelu oraz warunków udzielania świadczeń.

**Finansowanie** świadczeń odbywa się przez Narodowy Fundusz Zdrowia ze środków budżetu państwa, przekazywanych w formie dotacji celowej z części, której dysponentem jest właściwy minister. Przepis wskazuje w szczególności na środki pochodzące z rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków. Regulacja łączy więc możliwość szybkiego utworzenia miejsca pomocy, obowiązek zapewnienia świadczeń, dostosowanie umowy z NFZ oraz odrębne finansowanie działań związanych z powodzią.

Przepis określa szczególny tryb nakładania zadań związanych z odtworzeniem infrastruktury teleinformatycznej, która służy zapewnieniu ciągłości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej po powodzi. W okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 minister właściwy do spraw zdrowia może z własnej inicjatywy wydawać polecenia między innymi Narodowemu Funduszowi Zdrowia, organom administracji rządowej działającym w województwie, państwowym osobom prawnym oraz jednostkom samorządu terytorialnego.

Polecenie jest wydawane w drodze decyzji administracyjnej i podlega natychmiastowemu wykonaniu z chwilą doręczenia albo ogłoszenia. Nie musi zawierać uzasadnienia. Może zostać uchylone lub zmienione, jeżeli przemawia za tym interes społeczny albo słuszny interes strony, bez konieczności uzyskania zgody stron.

Co do zasady realizacja zadań odbywa się na podstawie umowy zawartej przez ministra właściwego do spraw zdrowia z podmiotem, na który nałożono zadanie. Finansowanie następuje z budżetu państwa, w tym w formie dotacji celowej, w szczególności ze środków rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków. Jeżeli umowa nie zostanie zawarta, zadanie jest wykonywane na podstawie decyzji i również podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Zakres poleceń jest ograniczony. Nie mogą one dotyczyć rozstrzygnięć co do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej ani czynności operacyjno-rozpoznawczych, dochodzeniowo-śledczych i czynności z zakresu ścigania wykroczeń. Polecenia mogą być przekazywane także ustnie, telefonicznie lub elektronicznie, a istotne okoliczności takiego działania utrwala się w protokole. Zadania nakładane na jednostki samorządu terytorialnego mają status zadań zleconych z zakresu administracji rządowej.

w sprawie zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością banków

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2026/311/text/O/D20260311.pdf

Rezerwy państwowe

Rezerwy państwowe w przepisach

o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi3 przepisy

w sprawie zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością banków1 przepis