Remont drogi

„Remont drogi” w rozumieniu ustawy „Drogi publiczne” oznacza wykonywanie robót, których celem jest odtworzenie drogi do jej wcześniejszego, pierwotnego stanu. Chodzi więc o działania przywracające drodze stan uznawany za wyjściowy, a nie o samo bieżące utrzymywanie jej w stanie używalności ani o dowolną zmianę lub ulepszenie. Najważniejszy jest cel robót, czyli odtworzenie pierwotnych właściwości drogi.

Definicja obejmuje dwa podstawowe elementy:

• prowadzenie robót dotyczących drogi,
• skierowanie tych robót na przywrócenie jej pierwotnego stanu.

Przy ocenie, czy dane działania są remontem, znaczenie ma zatem zarówno ich rzeczywisty charakter, jak i zamierzony rezultat. Nie wystarczy, że prace są wykonywane na drodze. Powinny one służyć odtworzeniu stanu, który droga miała wcześniej. Jednocześnie ustawa nie wymaga, aby przy remoncie użyto dokładnie takich samych wyrobów budowlanych jak pierwotnie. Dopuszcza zastosowanie innych wyrobów, o ile wykonywane roboty nadal prowadzą do przywrócenia drogi do jej pierwotnego stanu.

Pojęcie to porządkuje sposób opisywania i kwalifikowania robót przy drogach publicznych. Pozwala odróżnić prace odtworzeniowe, mieszczące się w ustawowym rozumieniu remontu, od działań, których celem byłoby stworzenie nowego rozwiązania albo nadanie drodze właściwości wykraczających poza jej stan pierwotny. W praktyce definicja pomaga ustalić, jaki rodzaj robót jest planowany i jak należy go określić w dokumentacji lub przy opisie przedsięwzięcia. O kwalifikacji nie decyduje więc wyłącznie użyta technologia czy rodzaj materiału, lecz przede wszystkim przywracający charakter robót.