Remediacja

Remediacja to działania podejmowane wobec zanieczyszczonej gleby, ziemi lub wód gruntowych, aby usunąć albo ograniczyć substancje powodujące ryzyko. Obejmuje nie tylko fizyczne usunięcie zanieczyszczeń, lecz także ich kontrolowanie oraz powstrzymywanie ich rozprzestrzeniania się. Celem jest doprowadzenie do takiego stanu terenu, w którym nie stwarza on zagrożenia dla zdrowia ludzi ani dla środowiska.

Definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „Prawo ochrony środowiska” i wskazuje, jak należy rozumieć działania naprawcze podejmowane na obszarze zanieczyszczonym. Przy ocenie, czy remediacja osiągnęła swój cel, uwzględnia się zarówno obecny sposób użytkowania terenu, jak i, w miarę możliwości, sposób planowany w przyszłości. Oznacza to, że zakres i sposób prowadzenia działań powinny odpowiadać rzeczywistemu lub przewidywanemu wykorzystaniu danego miejsca. Inne wymagania mogą mieć znaczenie tam, gdzie teren jest użytkowany przez ludzi, a inne tam, gdzie sposób jego zagospodarowania wiąże się z mniejszym narażeniem.

Remediacja może obejmować:

• usunięcie substancji powodujących ryzyko albo zmniejszenie ich ilości,
• zabezpieczenie zanieczyszczeń i kontrolowanie ich obecności,
• ograniczenie przemieszczania się zanieczyszczeń w glebie, ziemi lub wodach gruntowych,
• wykorzystanie samooczyszczania, jeżeli takie rozwiązanie przynosi największe korzyści dla środowiska.

W praktyce remediacja nie zawsze oznacza całkowite usunięcie zanieczyszczonego materiału. W określonych warunkach wystarczające może być ograniczenie ryzyka, nadzorowanie sytuacji lub niedopuszczenie do dalszego rozprzestrzeniania się substancji. Istotny jest końcowy efekt, czyli zapewnienie, że teren przestaje zagrażać ludziom i środowisku, z uwzględnieniem jego funkcji obecnej oraz możliwej do przewidzenia w przyszłości. Pojęcie ma zatem znaczenie dla określania celu i zakresu działań podejmowanych w związku z zanieczyszczeniem terenu.