Regulacja

Regulacja w rozumieniu ustawy „Prawo energetyczne” oznacza praktyczne stosowanie instrumentów prawnych przewidzianych w ustawie, aby kształtować funkcjonowanie sektora paliw i energii zgodnie z określonymi celami. Nie jest to pojedyncza czynność ani jedno narzędzie, lecz sposób działania obejmujący różne środki prawne, w tym koncesjonowanie. Jej istotą jest wykorzystanie prawa do wyznaczania i egzekwowania warunków, które mają znaczenie dla całego rynku energetycznego oraz dla osób korzystających z paliw i energii.

Regulacja służy przede wszystkim:

• zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego, czyli stworzeniu warunków sprzyjających stabilnemu i bezpiecznemu funkcjonowaniu systemu energetycznego,
• prawidłowej gospodarce paliwami i energią, a więc takiemu organizowaniu i prowadzeniu działalności, aby zasoby te były wykorzystywane oraz obsługiwane w sposób zgodny z wymaganiami ustawy,
• ochronie interesów odbiorców, którzy korzystają z paliw lub energii i których sytuacja powinna być uwzględniana przy stosowaniu środków prawnych.

Koncesjonowanie jest w tej definicji wskazane jako przykład regulacyjnego instrumentu prawnego. Pokazuje ono, że regulacja może polegać na uzależnieniu określonej działalności od spełnienia warunków wynikających z przepisów. Nie ogranicza się jednak wyłącznie do koncesji. Obejmuje każde przewidziane ustawą rozwiązanie prawne, które pomaga realizować wskazane cele.

Znaczenie praktyczne tego pojęcia polega na tym, że wyznacza ono kierunek stosowania prawa energetycznego. Regulacja ma łączyć potrzeby związane z bezpieczeństwem i prawidłowym funkcjonowaniem gospodarki paliwami i energią z koniecznością ochrony odbiorców. Dzięki temu przepisy nie służą wyłącznie organizacji działalności w sektorze, lecz także zapewniają, aby podejmowane w nim działania pozostawały podporządkowane interesowi publicznemu oraz interesom odbiorców.