Regionalny dyrektor

„Regionalny dyrektor” to określenie używane w polskim prawie dla osoby kierującej jednostką organizacyjną albo wykonującej zadania publiczne na szczeblu regionalnym. Nie jest to jedna, jednolicie zdefiniowana funkcja. Jej zakres zależy od pełnej nazwy stanowiska, struktury danej instytucji oraz przepisów regulujących określoną dziedzinę.

Najczęściej termin ten występuje w sprawach związanych z ochroną środowiska, gospodarką wodną, leśnictwem i łowiectwem. W szczególności można spotkać:

• regionalnego dyrektora ochrony środowiska, który wykonuje zadania administracji ochrony środowiska, między innymi związane z historycznymi zanieczyszczeniami powierzchni ziemi. Otrzymuje zgłoszenia o takich zanieczyszczeniach, uczestniczy w identyfikowaniu potencjalnych zanieczyszczeń oraz prowadzeniu odpowiednich wykazów i rejestrów. Może także powoływać zespoły opiniodawczo-doradcze;
• dyrektora regionalnej jednostki gospodarki wodnej, działającego w strukturze Wód Polskich. Stanowisko to wiąże się z kierowaniem regionalną organizacją zadań w zakresie gospodarowania wodami, utrzymania wód i mienia Skarbu Państwa oraz inwestycji wodnych. W przepisach dotyczących Wód Polskich uregulowano również powoływanie i odwoływanie dyrektorów oraz ograniczenia dotyczące łączenia niektórych funkcji;
• dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, który w określonych sprawach łowieckich sporządza wieloletni łowiecki plan hodowlany.

Regionalny dyrektor może być organem właściwym do przyjmowania zawiadomień, wydawania rozstrzygnięć, uzgadniania lub opiniowania projektów, a także do organizowania pracy podległej jednostki. Jego kompetencje mogą pojawiać się również w procedurach planowania przestrzennego i ochrony krajobrazu. Samo użycie słowa „regionalny” nie przesądza jednak o właściwości organu. Dla ustalenia znaczenia należy sprawdzić pełną nazwę stanowiska oraz przepis, w którym zostało użyte.