Art. 3 tworzy słownik podstawowych pojęć używanych w ustawie. Definiuje zarówno towary i nośniki energii, jak i czynności, infrastrukturę oraz uczestników rynku. Dzięki temu rozróżnia zakres takich pojęć jak „energia”, „ciepło”, „paliwa”, „paliwa gazowe” i „paliwa ciekłe”. W przypadku paliw ciekłych wskazuje przykładowe rodzaje, między innymi LPG, benzyny, oleje napędowe, biopaliwa ciekłe i smary.

Przepis odróżnia **przesyłanie** od **dystrybucji**. Przesyłanie oznacza transport paliw gazowych i energii elektrycznej sieciami przesyłowymi, paliw ciekłych rurociągami oraz ciepła siecią ciepłowniczą. Dystrybucja obejmuje dostarczanie tych mediów sieciami dystrybucyjnymi lub ich rozdział do odbiorców przyłączonych do odpowiednich sieci. Oba pojęcia nie obejmują sprzedaży. Osobno zdefiniowano „obrót”, „sprzedaż”, „sprzedaż rezerwową” oraz „sprzedaż rezerwową energii elektrycznej”, a także umowę z ceną dynamiczną i umowę na czas oznaczony z gwarancją stałej ceny.

Art. 3 porządkuje również nowe sposoby działania na rynku energii elektrycznej. „Agregacja” polega na łączeniu mocy lub energii oferowanej przez odbiorców, wytwórców albo posiadaczy magazynów, natomiast „agregator” jest podmiotem zajmującym się taką działalnością. „Niezależny agregator” nie może być powiązany ze sprzedawcą energii elektrycznej odbiorcy ani z jego grupą kapitałową.

Dalsze definicje obejmują procesy energetyczne i procesy rynku energii, urządzenia, instalacje, magazyny energii, infrastrukturę paliw ciekłych, stacje paliw i stacje ładowania, a także sieci przesyłowe i dystrybucyjne. Przepis wyznacza więc znaczenie terminów, którymi posługują się dalsze regulacje ustawy.

Regionalne centrum koordynacyjne

Regionalne centrum koordynacyjne w przepisach

Prawo energetyczne1 przepis