Ratownictwo narciarskie

Ratownictwo narciarskie to zorganizowana działalność związana z ochroną osób przebywających na zorganizowanych terenach narciarskich. Obejmuje zarówno przygotowanie i koordynowanie działań pomocowych, jak i faktyczne udzielanie pomocy osobom znajdującym się w sytuacji zagrożenia.

Z ustawy „Bezpieczeństwo i ratownictwo w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich” wynika, że pojęcie to odnosi się do dwóch podstawowych sytuacji:

• gdy osoba uległa wypadkowi na zorganizowanym terenie narciarskim,
• gdy osoba nie doznała jeszcze wypadku, ale jest narażona na utratę życia lub zdrowia.

Ratownictwo narciarskie nie dotyczy więc wyłącznie reagowania na już zaistniałe zdarzenia. Obejmuje również działania podejmowane wtedy, gdy okoliczności wskazują na realne niebezpieczeństwo i potrzebę ochrony człowieka przed poważnymi skutkami. Istotne są przy tym dwa elementy. Pierwszym jest organizowanie pomocy, czyli zapewnienie, aby działania ratownicze mogły być odpowiednio podjęte i skoordynowane. Drugim jest samo udzielenie pomocy osobie poszkodowanej albo zagrożonej.

Miejscem, w którym występuje to ustawowe pojęcie, są zorganizowane tereny narciarskie. Oznacza to, że ratownictwo narciarskie ma określony zakres przestrzenny i nie odnosi się do każdej sytuacji ratunkowej związanej z jazdą na nartach, lecz do zdarzeń występujących na obszarze objętym organizacją takiej aktywności.

W praktyce definicja wyznacza zakres spraw, do których odnosi się ustawa. Pozwala ustalić, że ochroną objęte są zarówno osoby poszkodowane, jak i te, którym dopiero grozi poważne niebezpieczeństwo. Podkreśla także, że ratownictwo narciarskie jest nie tylko pojedynczą interwencją, lecz całością działań służących szybkiemu i właściwemu reagowaniu na zagrożenia życia lub zdrowia na zorganizowanych terenach narciarskich.