Art. 118 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje kwestie związane z ustanowieniem adwokata lub radcy prawnego przez sąd oraz obowiązki i procedury związane z ich działaniem jako pełnomocników procesowych.

#### 1. Ustanowienie pełnomocnika przez sąd

Pierwszy akapit artykułu stanowi, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przez sąd jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego. Oznacza to, że adwokat lub radca prawny, który zostaje wyznaczony przez sąd, automatycznie nabywa uprawnienia do reprezentowania strony w postępowaniu sądowym. Jest to istotne z punktu widzenia strony, która nie musi podejmować dodatkowych działań w celu formalnego udzielenia pełnomocnictwa.

#### 2. Zakres obowiązków pełnomocnika

Adwokat lub radca prawny ustanowiony przez sąd jest zobowiązany do zastępowania strony w zakresie wynikającym z art. 91 k.p.c., chyba że sąd postanowi inaczej. Art. 91 k.p.c. określa ogólny zakres pełnomocnictwa procesowego, który obejmuje m.in. prawo do podejmowania wszelkich czynności procesowych w imieniu strony.

#### 3. Zwolnienie z obowiązku zastępowania strony

Z ważnych przyczyn adwokat lub radca prawny może wnosić o zwolnienie od obowiązku zastępowania strony w procesie. W takim przypadku sąd, zwalniając pełnomocnika, zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej lub rady okręgowej izby radców prawnych o wyznaczenie innego pełnomocnika. Przepis art. 117³ § 2 k.p.c. stosuje się odpowiednio, co oznacza, że procedura ta jest analogiczna do procedury wyznaczania pełnomocnika z urzędu.

#### 4. Czynności poza siedzibą sądu

Jeżeli adwokat lub radca prawny ustanowiony przez sąd ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, sąd, na uzasadniony wniosek pełnomocnika, może zwrócić się do właściwej okręgowej rady adwokackiej lub rady okręgowej izby radców prawnych o wyznaczenie pełnomocnika z innej miejscowości. Przepis art. 117³ § 2 k.p.c. stosuje się odpowiednio, co zapewnia elastyczność i efektywność w realizacji obowiązków pełnomocnika.

#### 5. Brak podstaw do wniesienia skargi

Jeżeli adwokat lub radca prawny ustanowiony przez sąd nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia lub skargi kasacyjnej, jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić o tym stronę oraz sąd, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem albo zawiadomienia go o wyznaczeniu. Do zawiadomienia pełnomocnik dołącza sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi. Opinia ta nie jest załączana do akt sprawy i nie jest doręczana stronie przeciwnej, co chroni interesy strony i zapewnia poufność.

#### 6. Należyta staranność

Jeżeli opinia o braku podstaw do wniesienia skargi nie została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności, sąd zawiadamia o tym właściwy organ samorządu zawodowego, do którego należy adwokat lub radca prawny. W takim przypadku właściwa okręgowa rada adwokacka lub rada okręgowej izby radców prawnych wyznacza innego pełnomocnika. Przepis art. 117³ § 2 k.p.c. stosuje się odpowiednio, co zapewnia, że pełnomocnik działający z urzędu wykonuje swoje obowiązki z należytą starannością i profesjonalizmem.

### Podsumowanie

Art. 118 k.p.c. kompleksowo reguluje kwestie związane z ustanowieniem i działaniem adwokata lub radcy prawnego przez sąd. Przepisy te mają na celu zapewnienie efektywnej reprezentacji strony w postępowaniu sądowym, a także ochronę interesów strony poprzez możliwość zwolnienia pełnomocnika z obowiązków z ważnych przyczyn oraz kontrolę jakości sporządzanych opinii.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 12 Prawa budowlanego definiuje i reguluje zasady wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia odpowiedniego poziomu kompetencji i odpowiedzialności osób zaangażowanych w proces budowlany. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych ustępów tego artykułu.

#### Ustęp 1
Ustęp ten określa, co rozumie się przez samodzielne funkcje techniczne w budownictwie. Są to działania wymagające fachowej oceny zjawisk technicznych lub samodzielnego rozwiązania zagadnień architektonicznych, technicznych oraz techniczno-organizacyjnych. W szczególności obejmują one:
- projektowanie,
- sprawdzanie projektów architektoniczno-budowlanych i technicznych,
- sprawowanie nadzoru autorskiego,
- kierowanie budową lub innymi robotami budowlanymi,
- kierowanie wytwarzaniem konstrukcyjnych elementów budowlanych,
- nadzór i kontrolę techniczną wytwarzania tych elementów,
- wykonywanie nadzoru inwestorskiego,
- sprawowanie kontroli technicznej utrzymania obiektów budowlanych.

#### Ustęp 2
Wskazuje, że samodzielne funkcje techniczne mogą być wykonywane wyłącznie przez osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, potwierdzone uprawnieniami budowlanymi wydanymi przez organ samorządu zawodowego. Warunkiem uzyskania tych uprawnień jest zdanie egzaminu z zakresu procesu budowlanego oraz praktycznego zastosowania wiedzy technicznej.

#### Ustęp 3
Opisuje procedurę postępowania kwalifikacyjnego, które składa się z dwóch etapów:
1. Kwalifikowanie wykształcenia i praktyki zawodowej.
2. Egzamin ze znajomości procesu budowlanego oraz umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy technicznej.

#### Ustęp 4
Egzamin składa się z części pisemnej (test) oraz ustnej. Absolwenci studiów prowadzonych na podstawie umowy między uczelnią a właściwym organem samorządu zawodowego mogą być zwolnieni z egzaminu.

#### Ustęp 4a-4i
Regulują szczegóły dotyczące egzaminu, w tym jego częstotliwość, formę, oraz procedury w przypadku negatywnego wyniku. Egzamin jest przeprowadzany co najmniej dwa razy w roku, a pozytywny wynik części pisemnej jest ważny przez 3 lata.

#### Ustęp 5-5f
Dotyczą opłat za postępowanie kwalifikacyjne, które są ustalane przez właściwą krajową izbę samorządu zawodowego i podawane do publicznej wiadomości. Opłaty te stanowią przychód izby.

#### Ustęp 5g-5k
Regulują kwestie związane z centralnym rejestrem osób posiadających uprawnienia budowlane (system e-CRUB). Dane identyfikujące uprawnienia budowlane oraz kwalifikacje zawodowe są wpisywane do tego rejestru.

#### Ustęp 6
Osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie są odpowiedzialne za zgodność swojej pracy z przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz za należytą staranność, organizację, bezpieczeństwo i jakość.

#### Ustęp 7-7a
Podstawą do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych jest wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, potwierdzony zaświadczeniem. Wymóg ten nie dotyczy osób wpisanych do centralnego rejestru.

#### Ustęp 8-10
Regulują procedury związane z wpisem na listę członków izby samorządu zawodowego oraz przekazywaniem danych do systemu e-CRUB.

#### Ustęp 11-15
Dotyczą osób, które nabyły uprawnienia budowlane przed 1 stycznia 1995 r. Mogą one wystąpić z wnioskiem o przekazanie danych do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Procedura ta obejmuje weryfikację danych przez właściwą okręgową komisję kwalifikacyjną.

#### Ustęp 16
Wskazuje, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

### Podsumowanie
Art. 12 Prawa budowlanego kompleksowo reguluje zasady wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, w tym wymagania dotyczące kwalifikacji, procedury egzaminacyjne, opłaty oraz odpowiedzialność zawodową. Przepis ten ma na celu zapewnienie wysokiego poziomu kompetencji i odpowiedzialności osób zaangażowanych w proces budowlany, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i jakości realizowanych inwestycji budowlanych.

Prawo budowlane

Prawo o notariacie

Pierwsze posiedzenie rady izby notarialnej ma program określony ustawą: rada musi rozdzielić czynności między swoich członków i uchwalić regulamin wewnętrznego urzędowania. Dopiero po tym wiadomo, kto w radzie za co odpowiada i w jakim trybie rada pracuje.

### Najważniejsze punkty

- Oba zadania przypisane są konkretnemu momentowi, czyli pierwszemu posiedzeniu rady.
- Podział czynności dotyczy członków rady, więc kompetencje są rozdzielane wewnętrznie, a nie przekazywane na zewnątrz.
- Regulamin wewnętrznego urzędowania rada uchwala sama, mocą własnej decyzji.
- Przepis nie określa treści regulaminu ani kryteriów podziału czynności i pozostawia to radzie.

### W praktyce

Rozdział zadań ma znaczenie porządkowe, ale przekłada się na sprawność izby: przesądza, który członek rady prowadzi dany obszar spraw. Regulamin z kolei stabilizuje tryb pracy na całą kadencję, więc uchwalenie go na starcie ogranicza spory kompetencyjne w toku bieżącej działalności.

Rada izby

Rada izby w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

Prawo budowlane1 przepis

Prawo o notariacie3 przepisy