Rachunku finansowym

„Rachunek finansowy” to pojęcie, którego znaczenie w Ordynacji podatkowej wynika z odesłania do dwóch innych instrumentów prawnych. Nie chodzi więc wyłącznie o potoczne rozumienie rachunku bankowego, lecz o rachunek zakwalifikowany jako finansowy na podstawie przepisów dotyczących międzynarodowej wymiany informacji podatkowych albo regulacji FATCA.

Za rachunek finansowy uznaje się:

• rachunek finansowy określony w art. 24 ust. 1 pkt 38 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami,
• rachunek finansowy w rozumieniu umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczącej poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych i wdrożenia ustawodawstwa FATCA, wraz z towarzyszącymi Uzgodnieniami Końcowymi.

Istotą definicji jest zatem spełnienie jednego z dwóch warunków. Rachunek musi mieścić się w zakresie pojęcia przyjętego w przepisach o wymianie informacji podatkowych albo w zakresie pojęcia zastosowanego w regulacjach FATCA. Ordynacja podatkowa nie tworzy w tym miejscu odrębnej, szczegółowej charakterystyki takiego rachunku, lecz posługuje się znaczeniem nadanym mu przez wskazane akty prawne.

Takie rozwiązanie zapewnia spójność terminologii między krajowymi przepisami podatkowymi a regulacjami dotyczącymi przekazywania informacji o rachunkach finansowych. W praktyce pozwala ustalić, czy konkretny rachunek należy do kategorii objętej przepisami, w których Ordynacja podatkowa posługuje się tym pojęciem. Ma to znaczenie przy identyfikowaniu rachunków podlegających analizie w kontekście międzynarodowej przejrzystości podatkowej, raportowania oraz wymiany danych między właściwymi organami. Ostateczna kwalifikacja rachunku wymaga odwołania do odpowiednich przepisów ustawy o wymianie informacji podatkowych albo do postanowień umowy FATCA, ponieważ sama nazwa rachunku lub sposób jego potocznego określania nie przesądza o jego statusie.