Rachunkowość regulacyjna

Rachunkowość regulacyjna to szczególny sposób prowadzenia rachunkowości przez operatora wyznaczonego, uregulowany na potrzeby ustawy „Prawo pocztowe”. Nie zastępuje ona rachunkowości prowadzonej na podstawie przepisów o rachunkowości, lecz stanowi jej wyspecjalizowane uzupełnienie, podporządkowane zasadom określonym w zatwierdzonej instrukcji rachunkowości regulacyjnej.

Istotą tego pojęcia są trzy elementy:

• prowadzenie rachunkowości przez operatora wyznaczonego,
• odrębność lub szczególny charakter w stosunku do ogólnych zasad rachunkowości,
• zgodność z instrukcją zatwierdzoną przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na dany rok obrotowy.

Instrukcja rachunkowości regulacyjnej wyznacza więc ramy, w których operator ma prowadzić ten szczególny rodzaj rachunkowości. Zatwierdzenie instrukcji przez właściwy organ oznacza, że sposób prowadzenia rachunkowości nie zależy wyłącznie od wewnętrznych decyzji operatora, lecz musi odpowiadać rozwiązaniu zaakceptowanemu przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Istotna jest także roczna perspektywa zatwierdzenia, ponieważ instrukcja odnosi się do konkretnego roku obrotowego.

W praktyce rachunkowość regulacyjna pozwala oddzielić zasady rachunkowe stosowane w działalności objętej regulacją pocztową od ogólnych zasad rachunkowości. Dzięki temu operator wyznaczony prowadzi ewidencję i rozliczenia według jednolitych, wcześniej zatwierdzonych reguł, co ułatwia ocenę jego działalności w zakresie objętym ustawą. Pojęcie ma zatem znaczenie przede wszystkim dla ustalenia, w jaki sposób operator wyznaczony powinien wykonywać obowiązki rachunkowe oraz według jakiego modelu należy analizować dane wynikające z tej rachunkowości. Wiąże się bezpośrednio z regulacją działalności operatora wyznaczonego i z nadzorem Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.