Przepis określa, jakie podmioty mają status „instytucji obowiązanych”. Tworzy szeroki katalog obejmujący zarówno sektor finansowy, jak i wybrane zawody oraz przedsiębiorców wykonujących określone usługi. Wśród wymienionych podmiotów znajdują się między innymi banki, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, instytucje płatnicze, firmy inwestycyjne, fundusze inwestycyjne, zakłady ubezpieczeń i pośrednicy ubezpieczeniowi. Przepis obejmuje także podmioty prowadzące działalność kantorową, świadczące usługi związane z walutami wirtualnymi, prowadzące rachunki papierów wartościowych lub rachunki oparte na DLT, a także operatorów pocztowych i podmioty rynku gier hazardowych.

Status instytucji obowiązanej może wynikać nie tylko z rodzaju podmiotu, lecz także z zakresu wykonywanej działalności. Dotyczy to między innymi notariuszy, adwokatów, radców prawnych, prawników zagranicznych, doradców podatkowych i biegłych rewidentów, ale tylko w zakresie wskazanych czynności. Obejmuje również przedsiębiorców świadczących usługi związane z tworzeniem i obsługą osób prawnych, usługowym prowadzeniem ksiąg rachunkowych oraz pośrednictwem w obrocie nieruchomościami.

W niektórych przypadkach przepis wprowadza wyłączenia albo warunki kwotowe. Przykładowo fundacje, stowarzyszenia posiadające osobowość prawną oraz przedsiębiorcy są objęci zakresem regulacji w związku z przyjmowaniem lub dokonywaniem określonych płatności gotówkowych, jeżeli ich wartość osiąga równowartość 10 000 euro. Podobne ograniczenie dotyczy przedsiębiorców przyjmujących płatności za towary w gotówce. Znaczenie praktyczne przepisu polega na precyzyjnym wskazaniu, które podmioty i w jakich sytuacjach należą do kręgu instytucji obowiązanych.

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2018/723/text/U/D20180723Lj.pdf

Przepis określa, kiedy instytucje obowiązane mają stosować wzmożone środki bezpieczeństwa finansowego. Obowiązek ten powstaje w razie wyższego ryzyka prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, a także w przypadkach wskazanych w art. 44-46. Przepis wymienia okoliczności, które mogą świadczyć o podwyższonym ryzyku, przy czym użycie zwrotu „w szczególności” wskazuje, że przedstawiony katalog nie ogranicza się do tych sytuacji.

Do takich okoliczności należą między innymi nietypowe warunki nawiązania relacji gospodarczej, określone formy prawne lub struktury własnościowe klienta, znaczny udział transakcji gotówkowych, korzystanie z bankowości prywatnej albo produktów sprzyjających anonimowości. Znaczenie może mieć również brak fizycznej obecności klienta, zlecanie transakcji przez nieznane lub niepowiązane podmioty, zastosowanie nowych produktów, kanałów dystrybucji lub rozwiązań technologicznych. Ryzyko zwiększa także powiązanie relacji lub transakcji z określonymi państwami, sankcjami, wybranymi towarami, a także z klientem ubiegającym się o prawo pobytu lub obywatelstwo w zamian za transfer kapitału, nabycie określonych aktywów lub inwestycję.

Instytucje obowiązane muszą ponadto prowadzić bieżącą analizę transakcji. Jeżeli transakcja jest skomplikowana, opiewa na nieuzasadnioną wysoką kwotę, przebiega nietypowo albo nie wydaje się mieć uzasadnienia prawnego lub gospodarczego, powinny wyjaśnić okoliczności jej przeprowadzenia. W przypadku transakcji realizowanych w ramach stosunków gospodarczych intensyfikują także stosowanie środka bezpieczeństwa finansowego, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 4. Praktyczne znaczenie przepisu polega na powiązaniu rozpoznanego ryzyka z obowiązkiem stałego monitorowania i pogłębienia działań wyjaśniających.

w sprawie rodzajów i trybu dokonywania operacji na rachunkach bankowych prowadzonych dla obsługi budżetu państwa w zakresie krajowych środków finansowych oraz zakresu i terminów udostępniania informacji o stanach środków na tych rachunkach

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2010/1667/text/O/D20101667.pdf

Rachunki bankowe

Rachunki bankowe w przepisach

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu2 przepisy

w sprawie rodzajów i trybu dokonywania operacji na rachunkach bankowych prowadzonych dla obsługi budżetu państwa w zakresie krajowych środków finansowych oraz zakresu i terminów udostępniania informacji o stanach środków na tych rachunkach2 przepisy