Rachunek płatniczy

Rachunek płatniczy to rachunek przeznaczony do wykonywania transakcji płatniczych przez jednego użytkownika albo przez kilku użytkowników. Ustawowa definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie o usługach płatniczych. O tym, czy dany rachunek jest rachunkiem płatniczym, decyduje więc przede wszystkim jego funkcja, a nie sama nazwa rachunku lub podmiotu, który go prowadzi.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• istnienie rachunku prowadzonego dla co najmniej jednego użytkownika,
• możliwość wykorzystywania go do wykonywania transakcji płatniczych,
• związek rachunku z użytkownikiem lub użytkownikami, na rzecz których jest prowadzony.

Definicja wyraźnie obejmuje także rachunek bankowy oraz rachunek członka spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, ale tylko wtedy, gdy rachunki te służą do wykonywania transakcji płatniczych. Sam fakt, że rachunek jest prowadzony przez bank albo kasę, nie przesądza zatem jeszcze o jego charakterze. Istotne jest jego rzeczywiste przeznaczenie związane z realizacją płatności.

W praktyce rachunek płatniczy jest podstawowym miejscem rozliczeń pieniężnych użytkownika. Może służyć między innymi do przekazywania i przyjmowania środków w ramach transakcji płatniczych. Dzięki takiemu ujęciu przepisy dotyczące usług płatniczych odnoszą się nie tylko do określonych rachunków bankowych, lecz także do innych rachunków, jeżeli pełnią one funkcję rozliczeniową.

Pojęcie to ma znaczenie również w innych przepisach. Jest wykorzystywane przy określaniu sposobu wypłaty wynagrodzenia pracownikowi, rozliczaniu wpłat na udziały w spółce przez internet, dokonywaniu płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej oraz regulowaniu spraw dotyczących pieniędzy kas zapomogowo-pożyczkowych. Rachunki płatnicze mogą być także oznaczane numerem NRB albo IBAN, zgodnie z zasadami przewidzianymi dla niektórych dostawców usług płatniczych.