Rachunek dodatkowy

Rachunek dodatkowy to rachunek należący do pracodawcy, wykorzystywany w ramach pracowniczego programu emerytalnego do gromadzenia środków przeznaczonych na składki dodatkowe. Z rachunku korzysta się w szczególnej sytuacji, gdy uczestnik programu nie otrzymuje wynagrodzenia od pracodawcy, a mimo to chce przekazać środki na finansowanie takiej składki.

Istotą tego pojęcia są trzy elementy:

• rachunek jest przypisany pracodawcy, a nie uczestnikowi;
• środki przekazuje uczestnik, który nie otrzymuje wynagrodzenia od tego pracodawcy;
• zgromadzone pieniądze mają określone przeznaczenie, czyli finansowanie składek dodatkowych.

Rachunek dodatkowy pełni więc funkcję technicznego mechanizmu przekazywania środków do programu w sytuacji, w której nie można oprzeć finansowania składki dodatkowej na wynagrodzeniu wypłacanym przez pracodawcę. Pozwala zachować możliwość dokonywania takich wpłat także wtedy, gdy uczestnik pozostaje uczestnikiem programu, lecz nie uzyskuje bieżącego wynagrodzenia od pracodawcy.

Pojęcie ma znaczenie przede wszystkim dla ustalenia, gdzie i w jaki sposób mogą być kierowane środki przeznaczone na składki dodatkowe. Nie chodzi o dowolny rachunek używany przez uczestnika, lecz o rachunek pracodawcy wykorzystywany w celu wskazanym w ustawie. Zasady przekazywania pieniędzy na ten rachunek oraz ich przeznaczenie są powiązane z regulacją zawartą w art. 25 ust. 5a-5c ustawy o pracowniczych programach emerytalnych. W praktyce definicja wskazuje zatem zarówno podmiot prowadzący rachunek, grupę uczestników uprawnionych do korzystania z tego rozwiązania, jak i cel, na który mogą zostać wykorzystane przekazane środki.