Punkt tankowania skroplonego gazu ziemnego (LNG)

Punkt tankowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) to, w rozumieniu ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych, nie pojedyncze urządzenie, lecz funkcjonalnie połączony zespół urządzeń przeznaczonych do tankowania pojazdów samochodowych. Jego podstawowym zadaniem jest przekazanie do pojazdu skroplonego gazu ziemnego, który ma następnie służyć jako paliwo do napędu silnika.

Dla uznania danego miejsca za taki punkt istotne są trzy elementy:

• musi występować zespół urządzeń, a więc rozwiązanie obejmujące urządzenia współpracujące ze sobą przy tankowaniu;
• urządzenia muszą służyć do zaopatrywania pojazdów samochodowych w LNG;
• gaz jest przeznaczony do napędu silników tych pojazdów.

Ustawa obejmuje tym pojęciem także skroplony gaz ziemny pochodzący z biometanu. Oznacza to, że dla zastosowania definicji znaczenie ma przede wszystkim postać paliwa, sposób jego wykorzystania oraz przeznaczenie punktu, a nie wyłącznie źródło, z którego gaz został pozyskany.

Definicja wyznacza zakres pojęcia używanego w przepisach dotyczących paliw alternatywnych i infrastruktury służącej do ich wykorzystania w transporcie. Pozwala odróżnić punkt tankowania LNG od miejsc przeznaczonych do tankowania innych paliw albo od urządzeń, które nie są przeznaczone do obsługi pojazdów samochodowych. Nie każde urządzenie związane z LNG będzie więc takim punktem, jeżeli nie tworzy zespołu służącego do zaopatrywania pojazdów w paliwo do napędu.

W praktyce pojęcie odnosi się do infrastruktury, z której korzystają pojazdy napędzane LNG, i porządkuje sposób kwalifikowania takich obiektów na potrzeby ustawy. Dzięki temu wiadomo, że przedmiotem regulacji jest nie sam gaz ani sam pojazd, lecz miejsce wyposażone w urządzenia umożliwiające zatankowanie tego paliwa do pojazdu samochodowego.