Pula wierzytelności

Pula wierzytelności to, w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, wyodrębniony zbiór wierzytelności o podobnym rodzaju, który ma zapewniać regularny dopływ kapitału. Nie chodzi więc o dowolną grupę należności, lecz o zbiór spełniający jednocześnie kilka warunków.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• wierzytelności muszą być jednolite rodzajowo, czyli należeć do tego samego rodzaju lub mieć porównywalny charakter;
• muszą być posiadane i wyodrębnione przez inicjatora przeniesienia ryzyka z wierzytelności, a więc podmiot, który tworzy taki zbiór w związku z przenoszeniem ryzyka dotyczącego wierzytelności;
• grupa powinna przynosić regularny dopływ kapitału;
• wierzytelności zapewniające ten dopływ muszą stanowić łącznie co najmniej 75% całej grupy;
• każda wierzytelność wchodząca do puli musi odpowiadać kryteriom określonym w statucie funduszu.

Wymóg dotyczący regularnego dopływu kapitału oznacza, że pula ma opierać się przede wszystkim na wierzytelnościach, z których można oczekiwać powtarzalnych wpływów. Ustawowe znaczenie ma jednak nie tylko sama zdolność wierzytelności do generowania takich wpływów, lecz także ich odpowiedni udział w całym zbiorze. Pozostałe wierzytelności nie mogą być całkowicie przypadkowe, ponieważ również muszą spełniać wymagania przewidziane w statucie funduszu.

Definicja służy wyznaczeniu, jakie wierzytelności mogą być traktowane jako jedna pula w ramach rozwiązań dotyczących funduszy inwestycyjnych i przenoszenia ryzyka z wierzytelności. W praktyce pozwala ocenić, czy określony zbiór należności ma wymagany stopień jednorodności, został prawidłowo wyodrębniony i zapewnia zakładany, regularny charakter przepływów kapitału. Ma to znaczenie przy konstruowaniu puli oraz przy sprawdzaniu, czy poszczególne wierzytelności i cała grupa odpowiadają warunkom ustawy oraz statutu funduszu.