Publiczny zasób mieszkaniowy

„Publiczny zasób mieszkaniowy” to kategoria lokali mieszkalnych wyodrębniona na potrzeby ustawy „Ochrona praw lokatorów, mieszkaniowy zasób gminy i zmiana Kodeksu cywilnego”. Obejmuje lokale pozostające w ramach mieszkaniowego zasobu gminy, a także lokale należące do innych jednostek samorządu terytorialnego lub do Skarbu Państwa.

Definicja wskazuje dwa podstawowe elementy tego pojęcia. Pierwszym jest przynależność lokalu do mieszkaniowego zasobu gminy. W tym przypadku o objęciu pojęciem decyduje jego ujęcie w zasobie gminnym. Drugim są lokale stanowiące własność podmiotów publicznych innych niż gmina, czyli pozostałych jednostek samorządu terytorialnego oraz Skarbu Państwa. Te dwie grupy tworzą łącznie publiczny zasób mieszkaniowy. Nie jest konieczne, aby lokal spełniał jednocześnie oba warunki, wystarczy, że należy do jednej z opisanych kategorii.

Pojęcie służy określeniu, jakie lokale są traktowane w ustawie jako część publicznego segmentu mieszkalnictwa. Ma więc znaczenie porządkujące i pozwala odróżnić lokale związane z podmiotami publicznymi od lokali pozostających w zasobach prywatnych. Samo użycie słowa „publiczny” nie oznacza, że każdy taki lokal jest własnością gminy. Do tej kategorii zalicza się również lokale należące do innych jednostek samorządu terytorialnego i Skarbu Państwa.

W praktyce ustalenie, czy konkretny lokal należy do publicznego zasobu mieszkaniowego, wymaga sprawdzenia jego statusu. Należy ustalić, czy lokal wchodzi w skład mieszkaniowego zasobu gminy albo kto jest jego właścicielem. Pojęcie może mieć znaczenie przy określaniu zakresu zastosowania przepisów ustawy dotyczących lokali publicznych oraz sytuacji osób korzystających z takich lokali. Nie opisuje ono natomiast wszystkich lokali dostępnych publicznie ani lokali przeznaczonych do dowolnego celu publicznego. Dotyczy lokali mieszkalnych wskazanych przez ustawę poprzez ich związek z zasobem gminnym albo własnością określonych podmiotów publicznych.