Publiczny fundusz inwestycyjny zamknięty

„Publiczny fundusz inwestycyjny zamknięty” to ustawowe określenie funduszu, który spełnia jedną z przewidzianych przesłanek związanych z charakterem funduszu albo sposobem oferowania jego certyfikatów inwestycyjnych. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

Za publiczny uznaje się przede wszystkim fundusz portfelowy, o którym mowa w art. 179 ust. 1 tej ustawy. Do tej kategorii może należeć również fundusz inwestycyjny zamknięty, jeżeli jego certyfikaty inwestycyjne:

• zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym,
• zostały wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu,
• zostały objęte lub nabyte w drodze oferty publicznej.

W ostatnim przypadku ustawa przewiduje jednak wyłączenie. Nie wystarczy oferta publiczna, która nie wymaga sporządzenia prospektu na podstawie wskazanych przepisów rozporządzenia 2017/1129. Dotyczy to w szczególności oferty kierowanej do mniej niż 150 osób będących inwestorami kwalifikowanymi, jeżeli korzysta ona z podstawy określonej w art. 1 ust. 4 lit. a tego rozporządzenia, a także oferty objętej art. 1 ust. 4 lit. b. Taka oferta nie prowadzi więc sama przez się do uznania funduszu za publiczny w rozumieniu tej definicji.

Definicja łączy zatem status funduszu z jego konstrukcją oraz z publicznym charakterem obrotu certyfikatami lub ich oferowania. Nie chodzi wyłącznie o to, że fundusz jest dostępny dla szerszego kręgu inwestorów, lecz o spełnienie konkretnych ustawowych warunków. Pojęcie służy odróżnieniu funduszy objętych szczególnym reżimem właściwym dla publicznego obrotu od pozostałych funduszy inwestycyjnych zamkniętych. Ma znaczenie przy ustalaniu, do których przepisów ustawy odnoszących się do publicznych funduszy inwestycyjnych zamkniętych należy zastosować.