Publiczne środki krajowe

„Publiczne środki krajowe” to środki pieniężne pozostające w krajowym systemie finansów publicznych, które mogą być wykorzystywane przy realizacji zadań objętych ustawą „Narodowy Plan Rozwoju”. O tym, czy dane środki należą do tej kategorii, decyduje przede wszystkim ich publiczne pochodzenie oraz związek z podmiotami i formami organizacyjno-prawnymi zaliczanymi do sektora finansów publicznych.

Zakres tego pojęcia obejmuje kilka grup środków:

• pieniądze pochodzące z budżetu państwa,
• środki państwowych funduszy celowych,
• środki budżetów jednostek samorządu terytorialnego,
• środki innych jednostek sektora finansów publicznych,
• inne środki należące do jednostek lub form organizacyjno-prawnych tego sektora.

Wyliczenie ma charakter szeroki. Obejmuje zatem zarówno środki zgromadzone na poziomie państwa, jak i środki pozostające w dyspozycji samorządu oraz innych publicznych jednostek i funduszy. Istotne jest nie tylko źródło pochodzenia pieniędzy, lecz także to, do jakiego podmiotu lub formy organizacyjnej można je przypisać. Pojęcie nie odnosi się więc do jednego funduszu ani jednego rodzaju budżetu, ale do całego wskazanego w definicji zbioru publicznych źródeł finansowania.

W ustawie „Narodowy Plan Rozwoju” określenie to służy do wyodrębnienia krajowej części środków wykorzystywanych w ramach działań związanych z planem. Pozwala wskazać, które zasoby publiczne mogą stanowić źródło finansowania określonych przedsięwzięć oraz z jakiego rodzaju instytucji lub funduszy pochodzą. W praktyce ułatwia przyporządkowanie środków do właściwej kategorii, rozróżnienie ich źródeł oraz ocenę udziału poszczególnych podmiotów publicznych w finansowaniu zadań. Dzięki temu pojęcie ma znaczenie przy planowaniu, organizowaniu i rozliczaniu wykorzystania środków przewidzianych na realizację celów ustawy.