Przyłącze kanalizacyjne

Przyłącze kanalizacyjne to wyodrębniony odcinek przewodu, który łączy instalację kanalizacyjną znajdującą się wewnątrz nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną. Chodzi więc o element infrastruktury odprowadzającej ścieki z nieruchomości do sieci, a nie o całą instalację wewnętrzną ani o samą sieć kanalizacyjną.

Zakres przyłącza ustala się przede wszystkim na podstawie położenia pierwszej studzienki, licząc od strony budynku. W praktyce oznacza to, że istotne jest, gdzie znajduje się ta studzienka i jaki odcinek przewodu łączy instalację w nieruchomości z siecią. Jeżeli na trasie nie ma studzienki, za punkt wyznaczający zakres przyłącza przyjmuje się granicę nieruchomości gruntowej. Definicja wskazuje zatem zarówno funkcję przyłącza, czyli połączenie instalacji odbiorcy z siecią, jak i sposób określenia jego zasięgu.

Najważniejsze elementy pojęcia to:

• przewód odprowadzający ścieki,
• wewnętrzna instalacja kanalizacyjna w nieruchomości odbiorcy usług,
• sieć kanalizacyjna,
• pierwsza studzienka od strony budynku albo, w razie jej braku, granica nieruchomości gruntowej.

Pojęcie ma znaczenie w ustawie „o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków”, ponieważ pozwala określić, jaki odcinek infrastruktury jest traktowany jako przyłącze kanalizacyjne w ramach zbiorowego odprowadzania ścieków. Ułatwia także odróżnienie przyłącza od pozostałych części systemu kanalizacyjnego. W dokumentacji technicznej i przy opisie połączenia nieruchomości z siecią wskazuje, o jakim konkretnie fragmencie przewodu jest mowa. Dzięki przyjęciu studzienki albo granicy nieruchomości jako punktu odniesienia zakres tego pojęcia może być ustalany według obiektywnych cech, niezależnie od samego sposobu potocznego opisywania instalacji.