Przyjęte zasady (polityka) rachunkowości

Przyjęte zasady, a inaczej polityka rachunkowości, to ustalone przez jednostkę rozwiązania dotyczące prowadzenia rachunkowości i sporządzania sprawozdań finansowych. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Rachunkowość.” i odnosi się do wyborów, których jednostka dokonuje spośród rozwiązań dopuszczonych przepisami tej ustawy. W określonych przypadkach obejmuje także rozwiązania przewidziane w MSR.

Istotą tego pojęcia są trzy elementy:

• rozwiązania muszą zostać wybrane przez jednostkę, a więc powinny wynikać z przyjętego przez nią sposobu organizacji rachunkowości;
• muszą być stosowane w praktyce, nie są więc jedynie teoretycznymi możliwościami lub niewykorzystywanymi wariantami;
• muszą mieścić się w rozwiązaniach dopuszczonych ustawą, w tym w rozwiązaniach określonych w MSR, oraz służyć zapewnieniu wymaganej jakości sprawozdań finansowych.

Polityka rachunkowości wyznacza zatem ramy, w których jednostka prowadzi rachunkowość i przygotowuje informacje finansowe. Nie oznacza dowolnego ustalania sposobu ujmowania zdarzeń gospodarczych, lecz wybór takich metod i rozwiązań, które są zgodne z prawem i pozwalają sporządzać sprawozdania o wymaganej jakości. Znaczenie ma zarówno sam wybór rozwiązania, jak i jego rzeczywiste stosowanie.

W praktyce pojęcie to służy do oceny, czy sposób prowadzenia rachunkowości przez jednostkę pozostaje zgodny z dopuszczalnymi regułami oraz czy przyjęte rozwiązania wspierają prawidłowe sporządzanie sprawozdań finansowych. Ma więc znaczenie dla organizacji rachunkowości wewnątrz jednostki, dla sposobu przedstawiania jej sytuacji finansowej oraz dla oceny jakości sporządzanych sprawozdań. Definicja wskazuje również, że w systemie rachunkowości mogą mieć znaczenie nie tylko rozwiązania wynikające bezpośrednio z ustawy, lecz także odpowiednie regulacje MSR, jeżeli zostały dopuszczone do zastosowania.