Przydatność do stosowania w EETS

Przydatność do stosowania w EETS oznacza, że składnik interoperacyjności EETS może prawidłowo działać w rzeczywistym środowisku usługi EETS oraz zachować wymagany poziom działania przez cały okres używania. Pojęcie to nie odnosi się wyłącznie do cech samego składnika ocenianego osobno. Znaczenie ma jego funkcjonowanie po włączeniu do usługi EETS w sposób odpowiadający typowym warunkom zastosowania, a także w powiązaniu z elektronicznym systemem poboru opłat używanym przez podmiot pobierający opłaty na danym obszarze EETS.

W ustawowej definicji, zawartej w ustawie „Drogi publiczne.”, można wyróżnić kilka podstawowych elementów:

• przedmiotem oceny jest składnik interoperacyjności EETS, czyli element rozwiązania przeznaczonego do współdziałania w ramach europejskiej usługi opłaty elektronicznej;
• wymagane jest osiągnięcie określonej wydajności, a więc poziomu działania właściwego dla danego zastosowania;
• działanie powinno być utrzymane w czasie używania, nie chodzi zatem tylko o jednorazowe uzyskanie oczekiwanego rezultatu;
• sprawdzenie następuje po reprezentatywnym zintegrowaniu składnika z usługą EETS;
• ocena odbywa się w powiązaniu z systemem elektronicznego poboru opłat podmiotu pobierającego opłaty, działającym na obszarze EETS.

Przydatność do stosowania w EETS służy więc do opisania praktycznej zdolności składnika do współpracy z usługą i systemem poboru opłat w warunkach, dla których jest przeznaczony. Istotne jest nie tylko to, czy składnik działa samodzielnie, lecz także czy po połączeniu z pozostałymi elementami zachowuje odpowiednią wydajność. Pojęcie ma znaczenie dla oceny, czy dany składnik może być wykorzystywany w ramach interoperacyjnego systemu poboru opłat. W praktyce pozwala odróżnić rozwiązanie, które jedynie spełnia założenia w izolacji, od rozwiązania zdolnego do stabilnego działania po włączeniu do usługi EETS i połączeniu z właściwym systemem elektronicznego poboru opłat.