Przepisy prawa podatkowego

Przepisy prawa podatkowego to, w rozumieniu ustawy „Ordynacja podatkowa”, nie tylko regulacje zawarte bezpośrednio w ustawach podatkowych. Pojęcie obejmuje szerszy zbiór norm, które dotyczą ustalania i funkcjonowania materii podatkowej, a ich źródłem mogą być również określone umowy międzynarodowe oraz akty wykonawcze.

Do tej kategorii zalicza się:

• przepisy ustaw podatkowych,
• postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
• postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej,
• przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Istotne są więc zarówno rodzaj aktu, w którym znajduje się dana regulacja, jak i jej związek z opodatkowaniem. W przypadku umów międzynarodowych znaczenie ma ich ratyfikowanie przez Rzeczpospolitą Polską oraz podatkowy zakres postanowień. W przypadku aktów wykonawczych konieczne jest natomiast to, aby zostały wydane na podstawie ustaw podatkowych.

Tak zdefiniowane pojęcie służy w Ordynacji podatkowej do wskazania, jakie regulacje należy traktować jako przepisy prawa podatkowego. Dzięki temu obejmuje ono przepisy pochodzące z kilku źródeł, a nie wyłącznie z ustaw. Ma to znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy określona norma mieści się w zakresie regulacji podatkowych, zwłaszcza gdy Ordynacja podatkowa posługuje się tym pojęciem lub odwołuje się do przepisów podatkowych. Termin ten pozwala więc wspólnie ująć krajowe ustawy podatkowe, związane z podatkami umowy międzynarodowe oraz wykonujące je lub rozwijające je akty wykonawcze.