Egzekucja prowadzona w Polsce na podstawie zagranicznego środka ochrony musi ustąpić, gdy w państwie pochodzenia ten środek przestał w pełni obowiązywać. Sąd nie bada tego z urzędu: działa na wniosek strony, która przedstawia odpowiednie zaświadczenie.

### Najważniejsze punkty

- Przepis dotyczy egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego, o którym mowa w art. 1153(14) pkt 6.
- Konieczny jest wniosek strony, sam fakt zmiany sytuacji za granicą nie wystarczy.
- Wnioskodawca musi przedstawić zaświadczenie przewidziane w przepisach rozporządzenia unijnego o wzajemnym uznawaniu środków ochrony w sprawach cywilnych.
- Zaświadczenie ma potwierdzać zawieszenie, ograniczenie albo uchylenie środka ochrony w państwie pochodzenia.
- Reakcja sądu jest obowiązkowa: przy spełnieniu przesłanek zawiesza on albo umarza postępowanie egzekucyjne.

### W praktyce

Ciężar uzyskania zaświadczenia spoczywa na zainteresowanej stronie, a wydaje je organ państwa pochodzenia środka ochrony. Rozróżnienie zawieszenia i umorzenia ma wymierne skutki: zawieszenie pozostawia możliwość dalszego prowadzenia egzekucji, umorzenie kończy ją definitywnie i wymaga nowego tytułu, gdyby ochrona miała wrócić.

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dodaje szczególne podstawy umorzenia egzekucji prowadzonej na podstawie tytułów pochodzących z obrotu transgranicznego. Wspólny mianownik obu wypadków jest taki, że tytuł przestał nadawać się do wykonania, choć formalnie trafił już do organu egzekucyjnego.

### Najważniejsze punkty

- Umorzenie następuje wyłącznie na wniosek. Organ egzekucyjny nie działa tu z urzędu, więc inicjatywa należy do dłużnika.
- Umorzenie może objąć całość albo część postępowania, co odpowiada sytuacji, w której wykonalność została jedynie ograniczona, a nie zniesiona.
- Pierwsza podstawa dotyczy tytułu, o którym mowa w art. 1153(14) pkt 2. Dłużnik musi przedstawić zaświadczenie o utracie lub ograniczeniu wykonalności, przewidziane w przepisach rozporządzenia nr 805/2004, z którego wynika, że tytuł nie jest już wykonalny.
- Druga podstawa to prawomocne orzeczenie, którym odmówiono uznania lub wykonania tytułu wykonawczego, o którym mowa w art. 1153(14).
- Słowo „także" wskazuje, że są to podstawy dodatkowe. Ogólne przyczyny umorzenia egzekucji pozostają w mocy i mogą być powoływane niezależnie.

### W praktyce

Ciężar wykazania przesłanki spoczywa na wnioskodawcy, a dowodem jest konkretny dokument: zaświadczenie albo prawomocne orzeczenie. Organ egzekucyjny nie bada przy tym zasadności samego roszczenia, lecz wyłącznie to, czy tytuł nadal jest wykonalny.

Przepis nie rozstrzyga, kiedy pozew podlega zwrotowi, lecz w jakiej formie sąd ma to zrobić. Materialną przesłankę wskazują przepisy rozporządzenia nr 861/2007, a kodeks dodaje do nich polską formę procesową.

### Najważniejsze punkty
- Podstawa zwrotu wynika z rozporządzenia unijnego, a nie z tego artykułu.
- Formą czynności sądu jest postanowienie, czyli rozstrzygnięcie procesowe, a nie czynność techniczna sekretariatu.
- Ujęcie zwrotu w postanowienie oznacza, że strona otrzymuje sformalizowane rozstrzygnięcie, do którego stosuje się kodeksowe reguły dotyczące postanowień.
- Zwrot pozwu nie jest rozstrzygnięciem o zasadności żądania - sprawa nie zostaje rozpoznana merytorycznie.

### W praktyce
Konstrukcja porządkuje styk prawa unijnego i procedury krajowej: to, czy pozew ma być zwrócony, sprawdza się w rozporządzeniu, a to, jak sąd ma tę czynność wykonać i udokumentować, wynika z komentowanego przepisu.

Art. 22^2 Kodeksu pracy wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące stosowania monitoringu w zakładzie pracy. Przepis ten ma na celu zrównoważenie interesów pracodawcy w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa, ochrony mienia, kontroli produkcji oraz ochrony tajemnic przedsiębiorstwa z prawami pracowników do prywatności i godności osobistej.

### Kluczowe aspekty przepisu:

1. **Cel monitoringu**:
   - Monitoring może być wprowadzony wyłącznie w celu zapewnienia bezpieczeństwa pracowników, ochrony mienia, kontroli produkcji lub ochrony tajemnic przedsiębiorstwa. Pracodawca musi więc wykazać, że monitoring jest niezbędny do realizacji tych celów.

2. **Zakres monitoringu**:
   - Monitoring nie może obejmować pomieszczeń udostępnianych zakładowej organizacji związkowej, pomieszczeń sanitarnych, szatni, stołówek oraz palarni, chyba że jest to niezbędne do realizacji celów określonych w § 1 i nie naruszy to godności oraz innych dóbr osobistych pracownika. W przypadku pomieszczeń sanitarnych, konieczna jest uprzednia zgoda zakładowej organizacji związkowej lub przedstawicieli pracowników.

3. **Przetwarzanie i przechowywanie nagrań**:
   - Nagrania mogą być przetwarzane wyłącznie do celów, dla których zostały zebrane, i przechowywane przez okres nieprzekraczający 3 miesięcy od dnia nagrania. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy nagrania stanowią dowód w postępowaniu prawnym - wówczas okres przechowywania ulega przedłużeniu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.

4. **Zniszczenie nagrań**:
   - Po upływie okresów przechowywania, nagrania zawierające dane osobowe muszą zostać zniszczone, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

5. **Informowanie pracowników**:
   - Pracodawca musi poinformować pracowników o wprowadzeniu monitoringu nie później niż 2 tygodnie przed jego uruchomieniem. Informacje te muszą być przekazane na piśmie przed dopuszczeniem pracownika do pracy.
   - Pomieszczenia i teren monitorowany muszą być oznaczone w sposób widoczny i czytelny, za pomocą odpowiednich znaków lub ogłoszeń dźwiękowych, nie później niż jeden dzień przed uruchomieniem monitoringu.

6. **Zgodność z RODO**:
   - Przepis ten nie narusza przepisów art. 12 i art. 13 rozporządzenia 2016/679 (RODO), co oznacza, że pracodawca musi również spełniać obowiązki informacyjne wynikające z RODO.

### Komentarz:

Art. 22^2 Kodeksu pracy wprowadza istotne ograniczenia i obowiązki dla pracodawców chcących stosować monitoring w miejscu pracy. Przepis ten ma na celu ochronę prywatności pracowników, jednocześnie umożliwiając pracodawcom realizację uzasadnionych celów związanych z bezpieczeństwem i ochroną mienia.

Pracodawcy muszą dokładnie uzasadnić konieczność wprowadzenia monitoringu i przestrzegać procedur informacyjnych oraz przechowywania danych. Niezbędne jest również zapewnienie, że monitoring nie narusza godności pracowników, co jest szczególnie istotne w przypadku pomieszczeń takich jak szatnie czy pomieszczenia sanitarne.

W praktyce, wprowadzenie monitoringu wymaga starannego przygotowania i konsultacji z przedstawicielami pracowników lub zakładową organizacją związkową. Pracodawcy powinni również pamiętać o obowiązkach wynikających z RODO, co oznacza konieczność przeprowadzenia analizy ryzyka i zapewnienia odpowiednich środków ochrony danych osobowych.

Podsumowując, art. 22^2 Kodeksu pracy stanowi ważny element regulacji dotyczących ochrony prywatności pracowników w kontekście stosowania monitoringu w miejscu pracy. Pracodawcy muszą podejść do tego zagadnienia z należytą starannością, aby zapewnić zgodność z przepisami prawa i ochronę praw pracowników.

Kodeks pracy

Art. 105i ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wprowadza istotne mechanizmy umożliwiające Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) współpracę z Komisją Europejską oraz organami ochrony konkurencji innych państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie przeprowadzania kontroli i przeszukań. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do tego artykułu:

1. **Bez wszczynania odrębnego postępowania**:
   - Prezes UOKiK może przeprowadzić kontrolę lub dokonać przeszukania na podstawie art. 105n lub wystąpić z wnioskiem o wyrażenie zgody na przeprowadzenie przeszukania na podstawie art. 91, na wniosek Komisji Europejskiej lub organu ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego UE.
   - Podstawą prawną są tu art. 22 rozporządzenia nr 1/2003/WE oraz art. 12 rozporządzenia nr 139/2004/WE, które regulują współpracę między organami ochrony konkurencji w ramach UE.

2. **Upoważnienie do udziału w kontroli lub przeszukaniu**:
   - Prezes UOKiK może upoważnić do udziału w kontroli lub przeszukaniu:
     - pracownika Urzędu,
     - pracownika Komisji Europejskiej,
     - pracownika organu ochrony konkurencji państwa członkowskiego UE.
   - To upoważnienie umożliwia efektywną współpracę międzynarodową i zapewnia, że kontrole i przeszukania są przeprowadzane zgodnie z przepisami unijnymi.

3. **Sprzeciw przedsiębiorcy lub osoby uprawnionej**:
   - W przypadku sprzeciwu przedsiębiorcy lub osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy albo posiadacza lokalu mieszkalnego, pomieszczenia, nieruchomości lub środka transportu, osoby upoważnione przez Prezesa UOKiK do udziału w kontroli mają uprawnienia określone w art. 105b, art. 105ca, art. 105da, art. 105f-105h, art. 105n, art. 105nc i art. 105o.
   - Przepisy te dotyczą m.in. uprawnień do żądania dokumentów, przesłuchiwania świadków, zabezpieczania dowodów oraz innych czynności niezbędnych do przeprowadzenia skutecznej kontroli.

4. **Przepisy art. 91 stosuje się**:
   - Art. 91 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów reguluje procedurę przeszukania, w tym uzyskiwanie zgody sądu na przeszukanie oraz zasady jego przeprowadzania.
   - Odwołanie do art. 91 zapewnia, że przeszukania na wniosek Komisji Europejskiej lub organu ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego UE są przeprowadzane zgodnie z polskimi przepisami proceduralnymi, co gwarantuje poszanowanie praw przedsiębiorców i osób trzecich.

**Podsumowanie**:
Art. 105i ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest kluczowym elementem umożliwiającym współpracę międzynarodową w zakresie ochrony konkurencji. Przepisy te pozwalają Prezesowi UOKiK na szybkie i efektywne działanie na wniosek Komisji Europejskiej lub organów ochrony konkurencji innych państw członkowskich UE, co jest niezbędne w kontekście globalizacji rynków i transgranicznych praktyk antykonkurencyjnych. Jednocześnie, zapewniają one odpowiednie gwarancje proceduralne dla przedsiębiorców i osób trzecich, chroniąc ich prawa w trakcie kontroli i przeszukań.

o ochronie konkurencji i konsumentów

#### Wprowadzenie

Art. 163 Prawa ochrony środowiska (POŚ) stanowi kompleksową regulację dotyczącą zarządzania substancjami stwarzającymi szczególne zagrożenie dla środowiska. Przepis ten nakłada na ministra właściwego do spraw gospodarki, w porozumieniu z innymi ministrami, obowiązek określenia szczegółowych wymagań w zakresie wykorzystywania, przemieszczania oraz oczyszczania instalacji i urządzeń, w których te substancje były lub są wykorzystywane.

#### Zakres regulacji

1. **Wymagania dotyczące substancji i instalacji**:
   - Przepis nakłada obowiązek określenia wymagań w zakresie wykorzystywania i przemieszczania substancji stwarzających szczególne zagrożenie dla środowiska.
   - Dotyczy również oczyszczania instalacji lub urządzeń, w których te substancje były lub są wykorzystywane.

2. **Szczegółowe wymagania**:
   - Rozporządzenie ma określać wymagania techniczne, sposoby oznaczania instalacji, przypadki i sposób inwentaryzowania substancji oraz instalacji, a także zakres i formę dokumentowania postępowania z nimi.
   - Przewiduje również terminy przedkładania informacji odpowiednim organom (marszałkowi województwa, wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta).

3. **Dodatkowe regulacje**:
   - Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, które instalacje lub urządzenia traktuje się jak te, w których były lub są wykorzystywane substancje stwarzające szczególne zagrożenie dla środowiska.
   - Minister właściwy do spraw klimatu określa sposób przedkładania informacji przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta marszałkowi województwa.
   - Minister właściwy do spraw klimatu może również określić sposób prowadzenia rejestru substancji, instalacji i urządzeń przez marszałka województwa.

#### Znaczenie regulacji

1. **Ochrona środowiska**:
   - Przepis ten ma na celu minimalizowanie ryzyka związanego z wykorzystywaniem substancji niebezpiecznych dla środowiska.
   - Zapewnia kontrolę nad przemieszczaniem i wykorzystywaniem tych substancji oraz nad instalacjami, w których są one używane.

2. **Bezpieczeństwo publiczne**:
   - Regulacje dotyczące oznaczania instalacji i urządzeń oraz inwentaryzacji substancji mają na celu zwiększenie bezpieczeństwa publicznego.
   - Umożliwiają szybkie i skuteczne reagowanie w przypadku awarii lub innych sytuacji kryzysowych.

3. **Transparentność i odpowiedzialność**:
   - Obowiązek przedkładania informacji odpowiednim organom oraz prowadzenie rejestrów zwiększa transparentność działań związanych z substancjami niebezpiecznymi.
   - Umożliwia śledzenie i kontrolowanie postępowania z tymi substancjami, co z kolei zwiększa odpowiedzialność podmiotów za ich działania.

#### Zgodność z prawem unijnym

Przepis ten nie narusza przepisów rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (REACH), które reguluje kwestie związane z rejestracją, oceną, udzielaniem zezwoleń i stosowaniem ograniczeń w zakresie chemikaliów na poziomie Unii Europejskiej. Wprowadzenie krajowych regulacji musi być zgodne z tym rozporządzeniem, co zapewnia spójność prawa krajowego z prawem unijnym.

#### Podsumowanie

Art. 163 POŚ jest kluczowym elementem systemu ochrony środowiska w Polsce, który reguluje zarządzanie substancjami stwarzającymi szczególne zagrożenie dla środowiska. Przepis ten nakłada na odpowiednie organy obowiązek określenia szczegółowych wymagań w tym zakresie, co ma na celu zwiększenie ochrony środowiska, bezpieczeństwa publicznego oraz transparentności działań związanych z tymi substancjami. Jednocześnie zapewnia zgodność z przepisami unijnymi, co jest istotne dla spójności prawa krajowego z prawem UE.

Prawo ochrony środowiska

Przepis dotyczy planów nadzoru pedagogicznego przygotowanych na rok szkolny 2017/2018 według wcześniejszych regulacji. Należało je sprawdzić i zmienić tak, aby odpowiadały wymaganiom nowego rozporządzenia. Obowiązek ten trzeba było wykonać najpóźniej do 15 września 2017 r. Oznacza to, że samo sporządzenie planu na podstawie poprzednich przepisów nie zwalniało z konieczności jego aktualizacji.

w sprawie nadzoru pedagogicznego

Przepis określa, od kiedy rozporządzenie po raz pierwszy stosuje się do organizacji pożytku publicznego. Dotyczy to organizacji, które spełniły warunki wskazane w § 1 ust. 1 w roku obrotowym bezpośrednio poprzedzającym rok obrotowy zakończony po 28 października 2018 r. Aby ustalić, czy przepis ma zastosowanie, należy więc sprawdzić oba te elementy: moment spełnienia warunków oraz datę zakończenia roku obrotowego.

w sprawie obowiązku badania sprawozdań finansowych organizacji pożytku publicznego

Przepis wskazuje, że gdy w rozporządzeniu mowa o okręgowej radzie lekarskiej, opisane wobec niej zasady należy odnosić także do Wojskowej Rady Lekarskiej. Dzięki temu regulacja obejmuje oba rodzaje organów w takim samym zakresie. Nie ustanowiono tu odrębnych zasad działania Wojskowej Rady Lekarskiej, lecz przyjęto, że stosuje się do niej te same przepisy, które rozporządzenie wiąże z okręgową radą lekarską.

w sprawie trybu powoływania i sposobu działania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych oraz trybu orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych

Przepis wskazuje, że do podwodnych działań bojowych co do zasady stosuje się regulacje dotyczące prac podwodnych. Nie należy jednak stosować ich bez uwzględnienia szczególnych modyfikacji. W przypadku działań bojowych trzeba także brać pod uwagę zmiany przewidziane w przepisach tego samego rozdziału. Przepis wyznacza więc ogólną zasadę i odsyła do szczegółowych uregulowań dotyczących tych działań.

w sprawie warunków bezpieczeństwa wykonywania prac podwodnych w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej

Przepis rozporządzenia

Przepis rozporządzenia w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego6 przepisów

Kodeks pracy1 przepis

o ochronie konkurencji i konsumentów1 przepis

Prawo ochrony środowiska1 przepis

w sprawie nadzoru pedagogicznego1 przepis

w sprawie obowiązku badania sprawozdań finansowych organizacji pożytku publicznego1 przepis

w sprawie warunków bezpieczeństwa wykonywania prac podwodnych w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej1 przepis