Przelew

Przelew w polskim języku prawnym oznacza przede wszystkim przelew wierzytelności, czyli przeniesienie przez dotychczasowego wierzyciela, zbywcę, przysługującej mu wierzytelności na inną osobę, nabywcę. W wyniku przelewu nabywca staje się wierzycielem, natomiast dłużnik co do zasady pozostaje ten sam. Przelew może obejmować wierzytelność istniejącą albo, w przypadkach dopuszczonych przez prawo, także przyszłą. Zwykle nie wymaga zgody dłużnika, chyba że sprzeciwia się temu ustawa, umowa albo właściwość zobowiązania.

Do nabywcy przechodzą co do zasady prawa związane z wierzytelnością, w tym prawa służące jej zabezpieczeniu. Szczególne znaczenie ma to przy wierzytelności hipotecznej, ponieważ przeniesienie wierzytelności wiąże się z przeniesieniem hipoteki, a skuteczność tej zmiany wymaga wpisu w księdze wieczystej. Hipoteka nie może być przy tym przeniesiona samodzielnie, bez zabezpieczonej nią wierzytelności. Odrębne zasady mogą dotyczyć roszczeń o świadczenia uboczne.

Dłużnik powinien spełnić świadczenie na rzecz nowego wierzyciela, jednak zapłata poprzedniemu wierzycielowi pozostaje skuteczna, dopóki dłużnik nie wiedział o przelewie. Zbywca co do zasady odpowiada za to, że wierzytelność mu przysługiwała. Za wypłacalność dłużnika odpowiada tylko wtedy, gdy przyjął na siebie taką odpowiedzialność. Przelew może wpływać na możliwość potrącenia wierzytelności, wykonywanie praw w postępowaniu upadłościowym oraz zakres zabezpieczeń.

Termin występuje także w innych znaczeniach. W przepisach dotyczących ubezpieczenia morskiego może oznaczać przeniesienie wierzytelności wynikającej z umowy ubezpieczenia, również takiej, która powstanie w przyszłości. W regulacjach dotyczących opłat przelew oznacza bankową formę zapłaty albo przekazania środków na wskazany rachunek. W przepisach technicznych przelew może natomiast oznaczać urządzenie lub przewód służący do odprowadzania cieczy ze zbiornika, a nie czynność prawną.