Przekształcenie transgraniczne

Przekształcenie transgraniczne to operacja reorganizacyjna spółki, w której, bez jej rozwiązania, likwidacji ani przeprowadzania postępowania likwidacyjnego, dochodzi do zmiany jej formy prawnej na formę przewidzianą w prawie innego państwa członkowskiego, co do zasady wraz z przeniesieniem siedziby do tego państwa. Spółka zachowuje ciągłość prawną, a więc nie powstaje jako całkowicie nowy podmiot. Dotychczasowa spółka jest określana jako spółka przekształcana, a podmiot po zakończeniu procedury jako spółka przekształcona.

Operacja ta różni się od transgranicznego połączenia lub podziału, ponieważ jej podstawowym skutkiem jest zmiana formy prawnej i państwa właściwego dla spółki, a nie połączenie kilku podmiotów albo rozdzielenie ich majątku. Procedura obejmuje między innymi przygotowanie dokumentów reorganizacyjnych, kontrolę zgodności czynności z prawem oraz dokonanie odpowiednich wpisów w rejestrach. Istotnym etapem jest wydanie zaświadczenia potwierdzającego spełnienie wymaganych warunków. Do chwili jego otrzymania przekształcenie podlega prawu państwa siedziby spółki przekształcanej, a następnie prawu państwa siedziby spółki przekształconej.

Znaczenie praktyczne przekształcenia transgranicznego polega na umożliwieniu spółce kontynuowania działalności w innym państwie i w innej formie prawnej bez utraty tożsamości prawnej. Przepisy przewidują przy tym ochronę wierzycieli, wspólników lub akcjonariuszy oraz pracowników. Obejmuje ona w szczególności zasady uczestnictwa pracowników w spółce powstałej w wyniku przekształcenia, a także reguły przekazywania informacji między rejestrami państw. Nie każda spółka może uczestniczyć w takiej operacji, ponieważ przepisy wyłączają określone podmioty, w tym niektóre spółki inwestycyjne. Termin występuje przede wszystkim w prawie spółek, prawie rejestrowym, regulacjach dotyczących uczestnictwa pracowników oraz w przepisach podatkowych odnoszących się do ochrony należności publicznoprawnych.