Skarga złożona do niewłaściwego organu nie jest zwracana ani pozostawiana bez biegu. Organ, który ją otrzymał, musi sam przekazać ją dalej albo wskazać skarżącemu organ właściwy, a czasu ma na to niewiele.

### Najważniejsze punkty

- Obowiązek powstaje, gdy organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia.
- Działanie ma być niezwłoczne, a nieprzekraczalną granicą jest termin siedmiu dni.
- Organ ma alternatywę: przekazać skargę właściwemu organowi albo wskazać ten organ skarżącemu.
- Przy przekazaniu konieczne jest równoczesne zawiadomienie skarżącego o tej czynności.
- Do zawiadomienia dołącza się informacje, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, w zakresie danych przetwarzanych przez organ przekazujący skargę.

### W praktyce

Ciężar ustalenia właściwości spoczywa na organie, a nie na skarżącym - trafienie pisma pod zły adres nie niweczy samej skargi. Zawiadomienie pełni podwójną rolę: informuje o losie pisma i realizuje obowiązek informacyjny wobec osoby, której dane są przekazywane.

Kodeks postępowania administracyjnego

Art. 256 Kodeksu postępowania administracyjnego (KPA) stanowi, że pracownik, który otrzymał skargę dotyczącą jego działalności, jest zobowiązany do niezwłocznego przekazania jej swojemu przełożonemu służbowemu. Przepis ten ma na celu zapewnienie transparentności i odpowiedzialności w administracji publicznej oraz umożliwienie skutecznego rozpatrywania skarg obywateli.

Komentarz:

1. **Zakres podmiotowy**: Przepis odnosi się do każdego pracownika administracji publicznej, niezależnie od jego stanowiska czy funkcji. Obejmuje zarówno pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, jak i urzędników służby cywilnej.

2. **Zakres przedmiotowy**: Skarga, o której mowa w art. 256 KPA, dotyczy działalności pracownika. Może to obejmować zarówno działania, jak i zaniechania pracownika w ramach wykonywania jego obowiązków służbowych. Skargi mogą dotyczyć m.in. niewłaściwego zachowania, niekompetencji, opóźnień w załatwianiu spraw czy naruszenia przepisów prawa.

3. **Obowiązek niezwłocznego przekazania skargi**: Przepis nakłada na pracownika obowiązek niezwłocznego przekazania skargi swojemu przełożonemu służbowemu. „Niezwłocznie” oznacza, że pracownik powinien to uczynić bez zbędnej zwłoki, w najkrótszym możliwym czasie, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy. Opóźnienie w przekazaniu skargi może być uznane za naruszenie obowiązków służbowych i skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną.

4. **Rola przełożonego służbowego**: Przełożony służbowy, po otrzymaniu skargi, jest zobowiązany do podjęcia odpowiednich działań w celu jej rozpatrzenia. Może to obejmować przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, zebranie dowodów, wysłuchanie pracownika oraz podjęcie decyzji o ewentualnych konsekwencjach służbowych.

5. **Znaczenie przepisu**: Art. 256 KPA ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania administracji publicznej. Przepis ten chroni interesy obywateli, umożliwiając im zgłaszanie skarg na działania pracowników administracji, a jednocześnie zapewnia, że skargi te będą rozpatrywane w sposób rzetelny i obiektywny.

6. **Konsekwencje nieprzestrzegania przepisu**: Nieprzekazanie skargi przez pracownika może skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną, a w niektórych przypadkach także odpowiedzialnością karną, jeśli działanie pracownika będzie miało znamiona przestępstwa, np. nadużycia władzy.

Podsumowując, art. 256 KPA jest istotnym elementem systemu kontroli i nadzoru w administracji publicznej, mającym na celu zapewnienie transparentności, odpowiedzialności i skuteczności w rozpatrywaniu skarg obywateli. Pracownicy administracji powinni być świadomi swoich obowiązków wynikających z tego przepisu i przestrzegać go w codziennej pracy.

Przekazanie skargi

Przekazanie skargi w przepisach

Kodeks postępowania administracyjnego2 przepisy