Zakończenie sprawy karnej za granicą samo w sobie nie chroni przed postępowaniem w Polsce o ten sam czyn. Kodeks przyjmuje regułę odwrotną do potocznego przekonania, że raz osądzonej sprawy nie można prowadzić ponownie, a odstępstwa od niej wylicza w zamkniętym katalogu.

### Najważniejsze punkty
- Zasada podstawowa: orzeczenie zapadłe za granicą nie stanowi przeszkody do wszczęcia ani prowadzenia postępowania o ten sam czyn przed sądem polskim.
- Jeżeli dojdzie do skazania w Polsce, sąd zalicza na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności za granicą oraz karę tam wykonaną, uwzględniając różnice między tymi karami.
- Reguła nie działa, gdy zagraniczne skazanie przejęto do wykonania w Polsce albo gdy wcześniej nastąpiło przekazanie ścigania lub wydanie sprawcy z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
- Wyłączone są też orzeczenia międzynarodowych trybunałów karnych oraz prawomocne rozstrzygnięcia kończące postępowanie karne za granicą, jeżeli tak stanowi wiążąca Polskę umowa międzynarodowa.
- Przy przejęciu do wykonania kary wobec obywatela polskiego sąd sam określa według prawa polskiego kwalifikację czynu oraz karę lub środek do wykonania, z uwzględnieniem różnic na korzyść skazanego.

### W praktyce
Znaczenie ma nie tyle sam fakt zagranicznego rozstrzygnięcia, ile podstawa prawna, na której zapadło, i to, czy Polska jest związana umową obejmującą takie orzeczenia. Od tego zależy, czy sprawa może toczyć się od nowa, czy tylko dochodzi do zaliczenia odbytej kary.

Przekazanie ścigania

Przekazanie ścigania w przepisach

Kodeks karny1 przepis

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis