Przepis wyjaśnia, jak ustalać „najbliższą gminę” albo „najbliższy powiat” prowadzące określone placówki oświatowe. Definicja ma zastosowanie w całym rozdziale, gdy przepisy odwołują się do takiej jednostki, między innymi przy ustalaniu porównań związanych z finansowaniem zadań oświatowych.

W przypadku gmin bierze się pod uwagę odpowiedni typ jednostki: gminę wiejską, miejsko-wiejską, miejską albo miasto na prawach powiatu, z rozróżnieniem miast do 150 tys. mieszkańców i powyżej 150 tys. mieszkańców. Co do zasady musi to być gmina granicząca z gminą dotującą. Jednocześnie powinna prowadzić właściwą placówkę, czyli przedszkole, szkołę podstawową z oddziałem przedszkolnym albo szkołę danego typu, w której realizowany jest obowiązek szkolny lub obowiązek nauki. Przepis wyłącza albo odrębnie traktuje placówki specjalne, zależnie od rodzaju poszukiwanej jednostki.

Decydujące znaczenie ma **najbardziej zbliżony wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca**. Oznacza to najmniejszą wartość bezwzględną różnicy między wskaźnikiem w gminie dotującej a wskaźnikiem w gminie spełniającej pozostałe warunki. W odniesieniu do przedszkoli i oddziałów przedszkolnych dodatkowym kryterium jest udział środków z budżetu Unii Europejskiej w zaplanowanych wydatkach bieżących, który nie może przekraczać 50%.

Jeżeli nie ma odpowiedniej gminy graniczącej, ustawa przewiduje kolejność poszukiwania: najpierw na terenie tego samego powiatu, następnie tego samego województwa, a ostatecznie na terenie innego województwa. Analogiczny mechanizm stosuje się do najbliższego powiatu, z tym że w razie braku właściwego powiatu w województwie poszukuje się go w innym województwie. Przepis zapewnia więc jednolity sposób wyboru jednostki porównawczej, także wtedy, gdy w bezpośrednim sąsiedztwie nie ma placówki spełniającej wymagane warunki.

o finansowaniu zadań oświatowych

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2017/2203/text/U/D20172203Lj.pdf

Przepis określa sposób ustalania statystycznej liczby dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków oraz uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, używanej w niniejszym rozdziale. Chodzi o osoby znajdujące się w prowadzonych przez jednostkę samorządu terytorialnego placówkach wychowania przedszkolnego, szkołach lub placówkach.

Zgodnie z ust. 1 podstawą ustalenia tej liczby są dane systemu informacji oświatowej według stanu na 30 września roku bazowego. Oznacza to, że dla potrzeb przyjętej definicji uwzględnia się dane z określonego dnia, a nie dowolny stan liczbowy.

Ustęp 2 przewiduje aktualizację statystycznej liczby w październiku roku budżetowego. Zaktualizowana liczba jest obliczana jako suma dwóch części: 2/3 liczby ustalonej według stanu na 30 września roku bazowego oraz 1/3 liczby ustalonej według stanu na 30 września roku budżetowego. Mechanizm ten łączy więc dane przyjęte pierwotnie z nowszymi danymi dotyczącymi tego samego rodzaju osób i tych samych placówek.

Ustęp 3 nakazuje ustalać zarówno liczbę statystyczną, jak i jej aktualizację w zaokrągleniu do wartości setnych. Przepis wskazuje zatem także sposób przedstawiania wyniku obliczeń.

Ustęp 4 rozszerza odpowiednie stosowanie zasad z ust. 1-3 na statystyczną liczbę uczniów niepełnosprawnych oraz uczniów niepełnosprawnych z danymi rodzajami niepełnosprawności. W praktyce art. 11 zapewnia jednolite reguły określania danych liczbowych, ich aktualizacji i zaokrąglania w zakresie objętym tym rozdziałem.

Przepis określa sposób ustalania „podstawowej kwoty dotacji” dla kilku rodzajów jednostek oświatowych. Jest to wartość oparta na planowanych wydatkach bieżących jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszonych o wskazane w przepisie dochody i wydatki, a następnie przeliczonych na jednego ucznia, wychowanka albo uczestnika.

Dla przedszkoli oraz oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych podstawą są wydatki zaplanowane przez gminę. Nie uwzględnia się przedszkoli i szkół specjalnych, a także jednostek, w których wydatki finansowane z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej przekraczają 50% planowanych wydatków bieżących. Od podstawy odejmuje się między innymi opłaty za wychowanie przedszkolne i wyżywienie, wydatki finansowane ze środków unijnych, określone kwoty potrzeb oświatowych związane z uczniami niepełnosprawnymi, wczesnym wspomaganiem rozwoju i zajęciami rewalidacyjno-wychowawczymi oraz wydatki na programy rządowe, o których mowa w art. 90u ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Wynik dzieli się przez liczbę uczniów, z pomniejszeniem o uczniów niepełnosprawnych.

Analogiczny mechanizm dotyczy placówek danego rodzaju, o których mowa w art. 2 pkt 7 i 8 ustawy - Prawo oświatowe, prowadzonych przez powiat. W tym przypadku uwzględnia się liczbę wychowanków, a przepis wyłącza szkoły funkcjonujące w określonych ośrodkach.

Osobno ustalono kwotę dla internatów. Obejmuje ona wydatki na ich działalność, pomniejszone o opłaty, wydatki unijne i wydatki na programy rządowe, a następnie podzielone przez statystyczną liczbę wychowanków. W praktyce przepis wskazuje jednolity sposób wyliczania podstawy służącej do dalszego ustalania dotacji.

Przepis określa zasady finansowania wczesnego wspomagania rozwoju dziecka prowadzonego przez podmioty inne niż jednostki samorządu terytorialnego. Dotyczy osób prawnych niebędących jednostkami samorządu terytorialnego oraz osób fizycznych, które prowadzą:

- przedszkola i inne formy wychowania przedszkolnego,
- szkoły podstawowe,
- specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze i specjalne ośrodki wychowawcze,
- ośrodki rewalidacyjno-wychowawcze,
- poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym poradnie specjalistyczne.

Warunkiem objęcia regulacją jest prowadzenie przez te placówki wczesnego wspomagania rozwoju dziecka zgodnie z art. 127 ust. 5 ustawy, do której przepis się odwołuje. Uprawnienie do otrzymania dotacji powstaje **na każde dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju**. Oznacza to, że wysokość dotacji jest powiązana z liczbą dzieci korzystających z tej formy wsparcia.

Dotację przekazuje z budżetu odpowiednio gmina albo powiat. Jej wysokość odpowiada przewidzianej kwocie potrzeb oświatowych na dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju, ustalonej odpowiednio dla gminy lub powiatu. Przepis wyraźnie wskazuje również, że dotacja ta jest przyznawana niezależnie od innych dotacji wymienionych w ustawie. W praktyce ustanawia więc odrębne źródło finansowania tego zadania dla wskazanych placówek, a sposób ustalenia kwoty wiąże z kwotą potrzeb oświatowych dotyczącą takiego dziecka.

Przepis określa zasady finansowania z budżetu gminy publicznych przedszkoli prowadzonych przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne. Obejmuje zarówno przedszkola ogólnodostępne, które nie są przedszkolami specjalnymi, jak i przedszkola specjalne.

W przypadku przedszkola niespecjalnego dotacja jest przyznawana na każdego ucznia. Jej podstawowa wysokość odpowiada „podstawowej kwocie dotacji dla przedszkoli”. W odniesieniu do ucznia niepełnosprawnego dotacja nie może być niższa niż „przewidziana kwota potrzeb oświatowych na takiego ucznia niepełnosprawnego przedszkola dla gminy”. Oznacza to, że przepis ustanawia odrębny, minimalny poziom finansowania uczniów niepełnosprawnych.

Ust. 2 przewiduje sposób ustalenia dotacji, gdy na terenie gminy nie ma prowadzonego przez gminę przedszkola, którego zaplanowane wydatki bieżące finansowane z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej nie przekraczają 50% jego zaplanowanych wydatków bieżących, a przedszkole to nie jest przedszkolem specjalnym. W takiej sytuacji punktem odniesienia jest podstawowa kwota dotacji dla przedszkoli w najbliższej gminie prowadzącej przedszkole. Także tutaj dotacja na ucznia niepełnosprawnego nie może być niższa od wskazanej kwoty potrzeb oświatowych.

Dla publicznych przedszkoli specjalnych przewidziano odrębną regułę. Otrzymują one na każdego ucznia dotację równą przewidzianej kwocie potrzeb oświatowych na takiego ucznia niepełnosprawnego przedszkola dla gminy. Przepis wiąże więc wysokość dotacji z rodzajem przedszkola, sytuacją dotyczącą gminnego przedszkola oraz statusem ucznia.

Przepis określa zasady finansowania niepublicznych przedszkoli z budżetu gminy, różnicując wysokość dotacji w zależności od rodzaju przedszkola oraz spełniania określonych warunków.

Niepubliczne przedszkole niebędące przedszkolem specjalnym otrzymuje na każdego ucznia dotację równą podstawowej kwocie dotacji dla przedszkoli. Wyjątkiem jest uczeń niepełnosprawny, na którego dotacja nie może być niższa niż przewidziana kwota potrzeb oświatowych na takiego ucznia niepełnosprawnego przedszkola dla gminy. Pełna wysokość dotacji jest uzależniona od spełnienia sześciu warunków. Obejmują one między innymi realizację wymagań określonych w art. 13 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, zapewnienie odpowiednio długiego bezpłatnego nauczania, wychowania i opieki, ograniczenie opłat, prowadzenie dokumentacji takiej jak w przedszkolach publicznych, przestrzeganie limitu liczby uczniów w oddziale, organizowanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz stosowanie zasad przyjmowania dzieci do przedszkoli publicznych. Przepis zastrzega przy tym art. 22.

Jeżeli gmina nie prowadzi przedszkola spełniającego wskazane kryterium dotyczące udziału środków z budżetu Unii Europejskiej, podstawę obliczenia dotacji stanowi kwota dotacji dla przedszkoli w najbliższej gminie prowadzącej takie przedszkole.

**Niespełnienie warunków obniża dotację do 75% podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli.** Także w tym przypadku dotacja na ucznia niepełnosprawnego nie może być niższa niż przewidziana kwota potrzeb oświatowych. Gdy w gminie brak odpowiedniego przedszkola prowadzonego przez gminę, stosuje się podstawową kwotę dotacji z najbliższej gminy, a następnie oblicza 75% tej kwoty.

Odrębnie uregulowano przedszkola specjalne. Otrzymują one na każdego ucznia dotację równą przewidzianej kwocie potrzeb oświatowych na takiego ucznia niepełnosprawnego przedszkola dla gminy.

Przepis określa zasady przyznawania dotacji na uczniów oddziałów przedszkolnych zorganizowanych w publicznych szkołach podstawowych prowadzonych przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne.

W przypadku szkoły podstawowej, która nie jest szkołą specjalną, dotację finansuje budżet gminy. Jej podstawowa wysokość odpowiada podstawowej kwocie dotacji dla szkół podstawowych z oddziałem przedszkolnym. Na ucznia niepełnosprawnego dotacja nie może być niższa niż przewidziana dla gminy kwota potrzeb oświatowych na takiego ucznia oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej.

Przepis przewiduje szczególny sposób ustalania dotacji, gdy na terenie gminy nie ma prowadzonej przez gminę szkoły podstawowej z oddziałem przedszkolnym, spełniającej określone warunki. Chodzi o szkołę niebędącą szkołą specjalną, w której zaplanowane wydatki bieżące finansowane z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej nie przekraczają 50% wszystkich zaplanowanych wydatków bieżących. W takim przypadku podstawę obliczenia stanowi kwota dotacji obowiązująca w najbliższej gminie prowadzącej taką szkołę. Również w tym wariancie dotacja na ucznia niepełnosprawnego musi odpowiadać co najmniej kwocie potrzeb oświatowych przewidzianej dla gminy.

Odrębne rozwiązanie dotyczy publicznych szkół podstawowych specjalnych z oddziałem przedszkolnym. Otrzymują one dotację z budżetu powiatu, a jej wysokość na każdego ucznia odpowiada przewidzianej dla powiatu kwocie potrzeb oświatowych na ucznia niepełnosprawnego oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej. Przepis wskazuje więc zarówno źródło finansowania, jak i podstawę obliczenia dotacji, zależnie od rodzaju szkoły i właściwego szczebla samorządu.

Przepis określa zasady finansowania oddziałów przedszkolnych działających w niepublicznych szkołach podstawowych, z rozróżnieniem na szkoły zwykłe i specjalne oraz na spełnianie określonych warunków.

Niepubliczna szkoła podstawowa, która nie jest szkołą specjalną, otrzymuje z budżetu gminy na każdego ucznia oddziału przedszkolnego dotację równą podstawowej kwocie dotacji dla szkół podstawowych z oddziałami przedszkolnymi. Dotacja na ucznia niepełnosprawnego nie może być niższa niż przewidziana kwota potrzeb oświatowych na takiego ucznia dla gminy. Pełna kwota dotacji jest związana z warunkami dotyczącymi organizacji i funkcjonowania oddziału. Obejmują one między innymi zapewnienie odpowiedniego czasu bezpłatnego nauczania, wychowania i opieki, pobieranie opłat nie wyższych niż ustalone przez radę gminy, prowadzenie dokumentacji wymaganej dla publicznych przedszkoli, zachowanie określonej liczebności oddziału, zapewnienie pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz stosowanie zasad przyjmowania do publicznych przedszkoli.

Jeżeli szkoła nie spełnia tych warunków, dotacja wynosi 75% podstawowej kwoty dotacji. Także w tym przypadku kwota na ucznia niepełnosprawnego nie może być niższa niż przewidziana kwota potrzeb oświatowych dla gminy.

Gdy na terenie gminy nie ma odpowiedniej szkoły podstawowej prowadzonej przez gminę, podstawę obliczenia dotacji stanowi kwota ustalona dla najbliższej gminy prowadzącej taką szkołę. Zasada ta dotyczy zarówno pełnej dotacji, jak i dotacji w wysokości 75%.

Odrębnie uregulowano szkoły podstawowe specjalne. Otrzymują one z budżetu powiatu na każdego ucznia oddziału przedszkolnego dotację równą przewidzianej kwocie potrzeb oświatowych na ucznia niepełnosprawnego dla powiatu.

Przepis porządkuje podstawowe pojęcia używane w ustawie o finansowaniu zadań oświatowych. Ma charakter definicyjny, dlatego wskazuje, jak należy rozumieć określenia dotyczące dzieci, uczniów, szkół, placówek, organów prowadzących i rejestrujących, a także egzaminów, materiałów edukacyjnych i form kształcenia.

Część definicji odsyła do pojęć określonych w przepisach oświatowych, między innymi „egzaminu maturalnego”, „egzaminu zawodowego”, „podręcznika”, „materiału edukacyjnego” oraz „kwalifikacyjnego kursu zawodowego”. Przepis rozróżnia również typy gmin, szkoły i placówki, w tym jednostki integracyjne i specjalne, oraz wskazuje, kto jest uznawany za „nauczyciela”, „rodzica” i „ucznia”. Uczeń obejmuje także słuchacza określonych szkół oraz dziecko korzystające z wychowania przedszkolnego, a rodzic oznacza również prawnego opiekuna i osobę lub podmiot sprawujący pieczę zastępczą.

Istotne znaczenie mają definicje związane z finansowaniem. „Liczba mieszkańców” jest ustalana według stanu na 31 grudnia roku poprzedzającego rok bazowy, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do 31 maja roku bazowego. Przepis rozróżnia „rok bazowy” i „rok budżetowy”, określa też „przewidzianą kwotę potrzeb oświatowych” oraz wskaźniki dochodów podatkowych gminy i powiatu. Zdefiniowanie tych pojęć ujednolica sposób stosowania dalszych przepisów, zwłaszcza przy ustalaniu podmiotów, uczniów i danych branych pod uwagę przy udzielaniu dotacji oraz określaniu potrzeb oświatowych.

Przepis określa zasady finansowania publicznych innych form wychowania przedszkolnego prowadzonych przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne. Dotację przekazuje **budżet gminy**, a jej wysokość ustala się w przeliczeniu na każdego ucznia.

Zgodnie z ust. 1 podstawowa dotacja wynosi **50% podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli**. Szczególna zasada dotyczy ucznia niepełnosprawnego. Dotacja na takiego ucznia nie może być niższa niż przewidziana dla gminy kwota potrzeb oświatowych dotycząca ucznia niepełnosprawnego w innej formie wychowania przedszkolnego. Oznacza to, że wobec uczniów niepełnosprawnych określona w przepisie kwota stanowi minimalny poziom finansowania, niezależnie od podstawowej reguły obliczania dotacji.

Ust. 2 reguluje sposób ustalenia podstawy dotacji, gdy na terenie gminy nie ma prowadzonego przez gminę przedszkola, które spełnia wskazane warunki. Chodzi o przedszkole niebędące przedszkolem specjalnym, w którym zaplanowane wydatki bieżące finansowane z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej nie przekraczają 50% zaplanowanych wydatków bieżących. W takim przypadku 50% podstawowej kwoty dotacji ustala się na podstawie danych dotyczących przedszkola w **najbliższej gminie prowadzącej przedszkole**.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu zarówno standardowej wysokości dotacji, jak i zastępczego sposobu jej obliczenia, gdy w gminie brakuje odpowiedniego przedszkola prowadzonego przez gminę. W obu wariantach zachowana jest minimalna wysokość dotacji na ucznia niepełnosprawnego określona przez kwotę potrzeb oświatowych.

Przepis określa podstawowe zasady finansowania zadań oświatowych wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego. Obejmuje to zadania związane z kształceniem, wychowaniem i opieką, w tym kształceniem specjalnym oraz profilaktyką społeczną.

Zgodnie z ust. 1 finansowanie tych zadań odbywa się na zasadach określonych w dwóch ustawach: w „Ustawie o finansowaniu zadań oświatowych” oraz w ustawie o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Przepis wyznacza więc ramy prawne finansowania, ale nie opisuje w tym miejscu szczegółowego sposobu ustalania ani przekazywania poszczególnych środków.

Ust. 2 wskazuje, że w dochodach jednostek samorządu terytorialnego są zagwarantowane środki niezbędne do realizacji zadań oświatowych, o których mowa w art. 11 ust. 2-4 ustawy „Prawo oświatowe”. Gwarancja ta obejmuje w szczególności środki na wynagrodzenia nauczycieli oraz na utrzymanie placówek wychowania przedszkolnego, szkół i placówek.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na powiązaniu zadań oświatowych z zapewnieniem środków potrzebnych do ich wykonywania. Jednostki samorządu terytorialnego realizują wskazane zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, a finansowanie tych działań ma być oparte na zasadach określonych w ustawie oraz zabezpieczone w ich dochodach.

Przepis określa zasady organizacyjne i formy wsparcia dotyczące wybranych szkół i placówek oświatowych. Przedszkola, szkoły i placówki zakładane oraz prowadzone przez ministrów albo jednostki samorządu terytorialnego mają status jednostek budżetowych. Oznacza to, że przepis wskazuje ich podstawową formę organizacyjną.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą udzielać pomocy rzeczowej lub finansowej szkołom artystycznym oraz placówkom zapewniającym uczniom opiekę i wychowanie podczas nauki poza miejscem stałego zamieszkania. Warunkiem jest, aby szkoły lub placówki były prowadzone przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Użycie słowa „mogą” oznacza, że udzielenie pomocy ma charakter fakultatywny.

**Pomoc rzeczowa** polega na zakupie i przekazaniu szkole lub placówce określonych składników majątku. Przepis wymienia w szczególności:
- książki i inne zbiory biblioteczne,
- środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu,
- sprzęt rekreacyjny i sportowy dla dzieci i młodzieży,
- meble,
- pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, jeżeli ich wartość nie przekracza wskazanej w przepisie wielkości.

**Pomoc finansowa** może być udzielana w formie darowizny, o której mowa w art. 11a ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych. Praktyczne znaczenie regulacji polega na wskazaniu, kto może otrzymać wsparcie, jakie mogą być jego formy oraz jakie wyposażenie może zostać przekazane w ramach pomocy rzeczowej.

Art. 5 określa zasady prowadzenia gospodarki finansowej przez wskazane w nim podmioty oświatowe. Dotyczy przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek, jeżeli są prowadzone przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego albo przez osoby fizyczne.

Zgodnie z przepisem gospodarka finansowa tych jednostek odbywa się **na zasadach określonych przez organ prowadzący**. Oznacza to, że organ prowadzący ustala reguły dotyczące finansowego funkcjonowania prowadzonych przez siebie przedszkoli, szkół i placówek. Zasady te stanowią podstawę organizacji gospodarki finansowej, ale nie są jedynym punktem odniesienia.

Przepis wyraźnie wskazuje również na konieczność uwzględniania odrębnych przepisów. Ustalone przez organ prowadzący zasady powinny więc pozostawać z nimi zgodne i brać je pod uwagę. Art. 5 nie opisuje szczegółowo sposobu planowania, gromadzenia ani wydatkowania środków. Nie określa też jednowego modelu gospodarki finansowej dla wszystkich wymienionych podmiotów. Wprowadza natomiast ogólną regułę, zgodnie z którą sposób prowadzenia tej gospodarki wynika z zasad ustalonych przez właściwy organ prowadzący, z zastrzeżeniem odrębnych regulacji.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu podstawy organizacyjnej finansów tych przedszkoli, szkół i placówek. Rozwiązanie to wiąże sposób ich finansowego działania z organem prowadzącym, a jednocześnie zachowuje pierwszeństwo regulacji zawartych w odrębnych przepisach.

Przepis ustanawia zwolnienia związane z nieruchomościami wykorzystywanymi na działalność oświatową. Obejmują one zarówno określone placówki, jak i organy prowadzące te podmioty. Wśród uprawnionych wymieniono placówki wychowania przedszkolnego, szkoły, placówki, placówki doskonalenia nauczycieli oraz kolegia pracowników służb społecznych.

**Ustęp 1** dotyczy nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków. Jeżeli są one zajęte na działalność oświatową, wskazane podmioty są zwolnione z opłat z tytułu trwałego zarządu, użytkowania i użytkowania wieczystego. Zwolnienie odnosi się więc do opłat związanych z określonymi tytułami prawnymi do nieruchomości, a nie do wszystkich możliwych obciążeń.

**Ustęp 2** przewiduje zwolnienie z podatku od nieruchomości, podatku leśnego i podatku rolnego, ale tylko w zakresie nieruchomości zajętych na działalność oświatową. Z przepisu wynika, że decydujące znaczenie ma faktyczne przeznaczenie nieruchomości na ten rodzaj działalności. Zwolnienia obejmują te same grupy placówek i ich organy prowadzące, co zwolnienie dotyczące opłat.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na ograniczeniu obciążeń związanych z korzystaniem z nieruchomości wykorzystywanych do celów oświatowych. W przypadku podatków zwolnienie ma być stosowane na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych, podatku leśnym oraz podatku rolnym. Terminy „działalność oświatowa” i „nieruchomości zajęte” wyznaczają zakres zastosowania obu zwolnień.

Przepis określa minimalny poziom finansowania przez jednostkę samorządu terytorialnego zadań związanych z organizacją kształcenia specjalnego oraz zajęć rewalidacyjno-wychowawczych. W roku budżetowym na te zadania należy przeznaczyć środki w wysokości nie niższej niż przewidziana kwota potrzeb oświatowych przypadająca na uczniów, wychowanków i uczestników takich zajęć w jednostkach prowadzonych przez samorząd.

Środki te obejmują trzy grupy wydatków. Pierwsza dotyczy prowadzenia przedszkoli specjalnych, specjalnych oddziałów przedszkolnych, szkół specjalnych oraz określonych placówek. Druga obejmuje zadania wynikające z zaleceń zawartych w orzeczeniach, indywidualnych programach zajęć oraz indywidualnych programach edukacyjno-terapeutycznych, a także zapewnienie warunków realizacji tych zadań. Chodzi o jednostki, które nie zostały ujęte w pierwszej grupie, w tym przedszkola, szkoły, inne formy wychowania przedszkolnego i poradnie psychologiczno-pedagogiczne. Trzecia grupa dotyczy innych zadań realizowanych w szkołach z oddziałami specjalnymi lub integracyjnymi. W tym przypadku wysokość środków ustala się według wzoru uwzględniającego środki przeznaczone na te szkoły oraz przewidziane kwoty potrzeb oświatowych związane z uczniami oddziałów specjalnych i integracyjnych oraz uczniami posiadającymi odpowiednie orzeczenia.

Przepis wskazuje również, że przewidziana kwota potrzeb oświatowych jest sumą kwot dotyczących między innymi jednostek specjalnych, oddziałów specjalnych i integracyjnych oraz uczniów i uczestników zajęć posiadających odpowiednie orzeczenia. Dzięki temu określa zarówno zakres uwzględnianych wydatków, jak i podstawę ustalenia minimalnej kwoty przeznaczanej na te zadania.

Przepis definiuje, co na potrzeby niniejszego rozdziału należy rozumieć przez wydatki bieżące. Chodzi o wydatki, o których mowa w art. 236 ust. 2 ustawy o finansach publicznych, związane z realizacją przez jednostkę samorządu terytorialnego określonych zadań oświatowych.

Zakres tej kategorii obejmuje wydatki na prowadzenie przedszkoli, szkół podstawowych z oddziałami przedszkolnymi, w części przeznaczonej na te oddziały, innych form wychowania przedszkolnego, szkół danego typu oraz placówek danego rodzaju. Uwzględnia także finansowanie działalności internatów w szkołach prowadzonych przez jednostkę samorządu terytorialnego. Przepis obejmuje również sytuację, w której obsługa administracyjna, finansowa i organizacyjna tych jednostek jest prowadzona wspólnie.

Znaczenie ma zarówno **planowanie wydatków**, jak i ich faktyczne poniesienie. W pierwszym przypadku są to wydatki odpowiednio zaplanowane na rok budżetowy w budżecie jednostki samorządu terytorialnego. W drugim chodzi o wydatki poniesione w tym roku z jej budżetu.

Z zakresu tej definicji wyłączono wydatki zaplanowane na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223 ustawy o finansach publicznych, oraz wydatki poniesione ze środków zgromadzonych na tym rachunku. Przepis przewiduje jednak zastrzeżenie dotyczące art. 13 ust. 5 i art. 35 ust. 2. W praktyce regulacja wyznacza więc, jakie wydatki mogą być uwzględniane jako bieżące przy stosowaniu przepisów niniejszego rozdziału, oraz wskazuje sposób ich ustalania i podstawowe wyłączenie związane z wydzielonym rachunkiem.

Przedszkola

Przedszkola w przepisach

o finansowaniu zadań oświatowych16 przepisów