Kodeks karny wykonawczy

Art. 179 Kodeksu pracy reguluje kwestie związane z ochroną pracownic w ciąży oraz karmiących dziecko piersią, które wykonują prace mogące stanowić zagrożenie dla ich zdrowia lub bezpieczeństwa. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia odpowiednich warunków pracy dla tej szczególnej grupy pracowników, a jego celem jest minimalizacja ryzyka związanego z wykonywaniem obowiązków zawodowych w okresie ciąży i karmienia piersią.

#### 1. Przeniesienie do innej pracy lub zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy

Pierwszy akapit art. 179 nakłada na pracodawcę obowiązek przeniesienia pracownicy w ciąży lub karmiącej dziecko piersią do innej pracy, jeśli jest ona zatrudniona przy pracy wymienionej w przepisach wydanych na podstawie art. 176 § 2, która jest wzbroniona dla takich pracownic bez względu na stopień narażenia na czynniki szkodliwe dla zdrowia lub niebezpieczne. Jeśli przeniesienie do innej pracy jest niemożliwe, pracodawca musi zwolnić pracownicę z obowiązku świadczenia pracy na czas niezbędny.

#### 2. Dostosowanie warunków pracy

Drugi akapit dotyczy sytuacji, w której pracownica w ciąży lub karmiąca dziecko piersią wykonuje inne prace wymienione w przepisach wydanych na podstawie art. 176 § 2. W takim przypadku pracodawca jest zobowiązany dostosować warunki pracy do wymagań określonych w tych przepisach lub ograniczyć czas pracy, aby wyeliminować zagrożenia dla zdrowia lub bezpieczeństwa pracownicy. Jeśli dostosowanie warunków pracy lub skrócenie czasu pracy jest niemożliwe lub niecelowe, pracodawca musi przenieść pracownicę do innej pracy, a w razie braku takiej możliwości, zwolnić ją z obowiązku świadczenia pracy.

#### 3. Przeciwwskazania zdrowotne

Trzeci akapit odnosi się do sytuacji, w której przeciwwskazania zdrowotne do wykonywania dotychczasowej pracy przez pracownicę w ciąży lub karmiącą dziecko piersią wynikają z orzeczenia lekarskiego. W takim przypadku stosuje się odpowiednio przepisy § 2.

#### 4. Wynagrodzenie i dodatek wyrównawczy

Czwarty akapit przewiduje, że jeśli zmiana warunków pracy, skrócenie czasu pracy lub przeniesienie pracownicy do innej pracy powoduje obniżenie wynagrodzenia, pracownicy przysługuje dodatek wyrównawczy. Pracownica w okresie zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy zachowuje prawo do dotychczasowego wynagrodzenia.

#### 5. Powrót do dotychczasowych warunków pracy

Piąty akapit nakłada na pracodawcę obowiązek zatrudnienia pracownicy przy pracy i w wymiarze czasu pracy określonych w umowie o pracę po ustaniu przyczyn uzasadniających przeniesienie, skrócenie czasu pracy lub zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy.

#### 6. Rozporządzenie Ministra Zdrowia

Ostatni akapit upoważnia Ministra właściwego do spraw zdrowia do określenia, w drodze rozporządzenia, sposobu i trybu wydawania zaświadczeń lekarskich stwierdzających przeciwwskazania zdrowotne do wykonywania dotychczasowej pracy przez pracownicę w ciąży lub karmiącą dziecko piersią, uwzględniając zagrożenia dla jej zdrowia lub bezpieczeństwa występujące w środowisku pracy.

### Podsumowanie

Art. 179 Kodeksu pracy stanowi istotny element ochrony praw pracownic w ciąży oraz karmiących dziecko piersią. Przepis ten nakłada na pracodawców konkretne obowiązki mające na celu zapewnienie bezpiecznych i zdrowych warunków pracy dla tej grupy pracowników. Pracodawcy muszą być świadomi tych obowiązków i odpowiednio dostosowywać warunki pracy, aby spełniać wymogi prawne i chronić zdrowie pracownic.

Kodeks pracy

o obronie Ojczyzny

Policjant musi poddać się badaniom okresowym lub kontrolnym w terminie wskazanym w skierowaniu. Pierwsze badanie okresowe powinno odbyć się w ciągu 3 lat od przyjęcia do służby. Na badanie okresowe kieruje się także policjanta przenoszonego na stanowisko, na którym występują inne szkodliwe lub uciążliwe czynniki. Skierowanie opisuje między innymi stanowisko, warunki służby i zagrożenia, a policjant otrzymuje jego egzemplarz. Skierowanie na badanie kontrolne wystawia się najpóźniej w dniu zgłoszenia do służby, natomiast na badanie okresowe co najmniej 30 dni przed upływem ważności dotychczasowego orzeczenia. Zakres badań zależy od rodzaju służby i wieku policjanta. Lekarz może zlecić dodatkowe badania lub konsultacje, a także wyznaczyć wcześniejszy termin kolejnego badania. Badanie kończy się orzeczeniem o braku albo istnieniu przeciwwskazań do służby na konkretnym stanowisku. Policjant i uprawnieni przełożeni mogą odwołać się od orzeczenia w ciągu 7 dni, za pośrednictwem lekarza, który je wydał. Orzeczenie wydane po rozpatrzeniu odwołania jest ostateczne.

Przeciwwskazania zdrowotne

Przeciwwskazania zdrowotne w przepisach

Kodeks karny wykonawczy1 przepis

Kodeks pracy1 przepis

o obronie Ojczyzny1 przepis

o Policji1 przepis