Prosument wirtualny energii odnawialnej

Prosument wirtualny energii odnawialnej to odbiorca końcowy, który wytwarza energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby, ale korzysta z instalacji znajdującej się w innym miejscu niż punkt, w którym energia jest mu dostarczana. Pojęcie to, zdefiniowane w ustawie o odnawialnych źródłach energii, opisuje więc sytuację, w której odbiorca jest powiązany z instalacją wytwórczą mimo jej przestrzennego oddalenia od miejsca poboru energii.

Aby można było mówić o prosumencie wirtualnym, muszą być spełnione łącznie określone warunki:

• odbiorca musi mieć status odbiorcy końcowego, czyli korzystać z energii na własne potrzeby;
• energia musi być wytwarzana wyłącznie z odnawialnych źródeł energii;
• wytwarzanie musi odbywać się w instalacji odnawialnego źródła energii;
• instalacja musi być przyłączona do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej;
• miejsce przyłączenia tej instalacji musi być inne niż miejsce dostarczania energii elektrycznej do odbiorcy;
• instalacja nie może być przyłączona do sieci za pośrednictwem wewnętrznej instalacji elektrycznej budynku wielolokalowego.

Definicja przewiduje także ograniczenie dotyczące odbiorcy końcowego, który nie jest gospodarstwem domowym. W takim przypadku wytwarzanie energii nie może być przedmiotem jego przeważającej działalności gospodarczej, ustalanej według przepisów dotyczących statystyki publicznej. Oznacza to, że możliwość korzystania z tego statusu nie obejmuje podmiotu, dla którego wytwarzanie energii stanowi główny rodzaj działalności.

W praktyce regulacja pozwala odróżnić prosumenta korzystającego z instalacji znajdującej się poza miejscem poboru energii od prosumenta, którego instalacja jest zlokalizowana przy tym miejscu. Ma znaczenie dla ustalenia, kto może być objęty rozwiązaniami przewidzianymi dla takiego modelu wytwarzania i korzystania z energii odnawialnej. Pojęcie prosumenta wirtualnego energii odnawialnej występuje również w przepisach Prawa energetycznego.