Projekt wspólnych wdrożeń

Projekt wspólnych wdrożeń to określony w ustawie „o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji” rodzaj przedsięwzięcia o charakterze transgranicznym. Jego istotą jest realizacja działań na terytorium innego państwa przez państwo, które spełnia warunek uprawnienia wskazany w przepisach. Oznacza to, że projekt nie jest prowadzony wyłącznie w granicach jednego państwa, lecz zakłada udział co najmniej dwóch państw uprawnionych, z których jedno podejmuje przedsięwzięcie na terytorium drugiego.

Najważniejsze elementy pojęcia to:

• istnienie konkretnego przedsięwzięcia, czyli zaplanowanego działania lub zespołu działań;
• realizacja przedsięwzięcia przez państwo uprawnione;
• prowadzenie go na terytorium innego państwa uprawnionego;
• cel związany z ochroną klimatu, polegający na zmniejszeniu emisji gazów cieplarnianych, niedopuszczeniu do ich powstania albo pochłanianiu dwutlenku węgla.

Cel projektu może więc zostać osiągnięty na jeden z kilku sposobów. Przedsięwzięcie może ograniczać ilość emitowanych gazów cieplarnianych, zapobiegać emisjom, które w przeciwnym razie mogłyby wystąpić, albo prowadzić do pochłaniania CO2. W każdym przypadku konieczny jest związek projektu z oddziaływaniem na poziom emisji lub z usuwaniem dwutlenku węgla.

Pojęcie pełni w ustawie funkcję porządkującą i pozwala odróżnić szczególną kategorię działań realizowanych we współpracy między państwami od przedsięwzięć prowadzonych wyłącznie na terytorium jednego państwa. Ma znaczenie przy ustalaniu, czy dane działanie odpowiada przesłankom przewidzianym dla projektu wspólnych wdrożeń. W praktyce ułatwia kwalifikowanie przedsięwzięć związanych z redukcją lub unikaniem emisji oraz pochłanianiem CO2 i wskazuje, że ich ocena powinna uwzględniać zarówno cel klimatyczny, jak i międzynarodowy sposób realizacji. Cel definicji nie obejmuje każdego projektu środowiskowego, lecz tylko taki, który spełnia wszystkie wskazane warunki łącznie.