Prognozowany wskaźnik przeciętnego wynagrodzenia

Prognozowany wskaźnik przeciętnego wynagrodzenia to wartość planistyczna odnosząca się do przewidywanego poziomu wynagrodzeń w gospodarce narodowej w ujęciu całego roku. W ustawie „Minimalne wynagrodzenie za pracę” pojęcie to oznacza nie samo przeciętne wynagrodzenie ani jego konkretną kwotę, lecz wskaźnik opisujący jego średnioroczne ujęcie. Jego istotną cechą jest prognozowany charakter, a więc to, że przedstawia założenie dotyczące przyszłego poziomu, a nie dane ostatecznie ustalone po zakończeniu roku.

Drugim ważnym elementem jest sposób wykorzystania tego wskaźnika. Chodzi o wartość przyjętą na potrzeby opracowania projektu ustawy budżetowej. Nie jest to zatem dowolna prognoza ani wskaźnik ustalany wyłącznie na potrzeby przepisów o minimalnym wynagrodzeniu. Musi być związany z założeniami wykorzystywanymi przy przygotowywaniu projektu budżetu państwa.

W praktyce pojęcie pełni funkcję punktu odniesienia w procedurze przewidzianej w ustawie o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Pozwala uwzględnić w tej procedurze przewidywaną sytuację płacową w całej gospodarce narodowej, a nie tylko poziom najniższego wynagrodzenia. Dzięki temu stanowi jeden z parametrów wykorzystywanych przy pracach nad rozwiązaniami dotyczącymi minimalnego wynagrodzenia i przy ocenie propozycji przedstawianych w ramach ustawowego mechanizmu.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• dotyczy przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej,
• odnosi się do średniej w skali całego roku,
• ma charakter prognozy, a nie danych już rozliczonych,
• jest przyjęty jako założenie do opracowania projektu ustawy budżetowej.

Znaczenie tego hasła wynika więc z połączenia dwóch obszarów: planowania finansów publicznych oraz ustalania minimalnego wynagrodzenia za pracę. Właściwe rozumienie wskaźnika wymaga odróżnienia go zarówno od rzeczywistego przeciętnego wynagrodzenia, jak i od samego minimalnego wynagrodzenia.