Przepis wskazuje, na jakich stanowiskach Instytut zatrudnia pracowników. Wymienia sześć grup stanowisk: profesora, badacza, asystenta, pracownika administracyjnego, pracownika technicznego oraz pracownika obsługi. Oznacza to, że regulacja porządkuje podstawowe rodzaje pracy wykonywanej w Instytucie według przypisanych nazw stanowisk. Sam przepis nie określa wymagań wobec osób zatrudnianych na tych stanowiskach ani ich obowiązków.

o Międzynarodowym Instytucie Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie.

Przepis ustanawia szczególny tryb zatrudnienia współpracownika profesora. Jeżeli profesor złoży wniosek, Instytut zatrudnia jego współpracownika na stanowisku wymienionym w art. 13 pkt 2 lub 3. W takim przypadku nie trzeba przeprowadzać konkursu ani wybierać kandydata w procedurze konkursowej. Z przepisu wynika więc, że wniosek profesora pozwala odstąpić od konkursu, ale zatrudnienie dotyczy wyłącznie stanowisk wskazanych w ustawie.

Przepis stanowi, że osoby należące do grup wskazanych w art. 13 pkt 1-3 są zatrudniane na podstawie umów o pracę zawartych na czas określony. Oznacza to, że ich zatrudnienie nie ma charakteru bezterminowego. Dodatkowo Międzynarodowy Komitet Doradczy regularnie sprawdza działalność naukową tych pracowników: profesorów raz na dwa lata, a badaczy i asystentów raz w roku.

Przepis porządkuje stanowiska dostępne w dwóch grupach zatrudnienia. Pracownik naukowy może zajmować stanowisko profesora, profesora instytutu albo asystenta. Wymieniona przy tej grupie funkcja adiunkta została oznaczona jako uchylona, więc nie jest obecnie wskazana jako dostępne stanowisko w tym zestawieniu. Pracownik badawczo-techniczny może być zatrudniony jako główny specjalista do spraw środowiskowej aparatury badawczej albo specjalista. Przepis nie opisuje wymagań dotyczących tych stanowisk.

Profesor

Profesor w przepisach

o Międzynarodowym Instytucie Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie.3 przepisy

o Polskiej Akademii Nauk1 przepis