Produkt nawozowy UE

„Produkt nawozowy UE” to określenie prawne używane w ustawie „Nawozy i nawożenie.” w znaczeniu nadanym mu przez prawo Unii Europejskiej. Odesłanie do art. 2 pkt 2 rozporządzenia nr 2019/1009 oznacza, że zakres tego pojęcia nie wynika z potocznego rozumienia nawozu ani wyłącznie z samej ustawy krajowej. Aby ustalić, czy dany wyrób jest produktem nawozowym UE, trzeba odwołać się do wskazanego przepisu rozporządzenia i sprawdzić, czy mieści się w określonej tam kategorii.

Najważniejszym elementem tej definicji jest więc kwalifikacja produktu na podstawie prawa unijnego. Ustawa krajowa nie opisuje w tym miejscu samodzielnie cech produktu, jego przeznaczenia ani sposobu zastosowania, lecz przyjmuje znaczenie ustalone w przepisie unijnym. Jest to definicja odsyłająca, dlatego jej pełne ustalenie wymaga uwzględnienia treści wskazanego rozporządzenia, a nie tylko językowego znaczenia słów „produkt nawozowy” i oznaczenia „UE”.

W praktyce pojęcie to służy do jednoznacznego określania, jakiego rodzaju produktów dotyczą przepisy ustawy posługujące się tym terminem. Ma znaczenie przy odróżnianiu produktów objętych unijną kategorią od innych środków wykorzystywanych w nawożeniu, które mogą podlegać odmiennym zasadom. Samo określenie „UE” nie oznacza przy tym wyłącznie miejsca wytworzenia produktu. Wskazuje przede wszystkim na jego status prawny ustalany według przepisów Unii Europejskiej.

Znaczenie tego hasła jest zatem przede wszystkim porządkujące i interpretacyjne. Pozwala zachować spójność między ustawą „Nawozy i nawożenie.” a rozporządzeniem unijnym, do którego ustawa odsyła. Jeżeli w dalszych przepisach pojawia się „produkt nawozowy UE”, należy rozumieć ten zwrot właśnie jako wskazanie produktu spełniającego kryteria kategorii określonej w art. 2 pkt 2 rozporządzenia nr 2019/1009, a nie jako ogólne określenie każdego produktu stosowanego do nawożenia.