Produkt emerytalny

„Produkt emerytalny” to pojęcie zbiorcze używane w ustawie „o Centralnej Informacji Emerytalnej”. Obejmuje różne rozwiązania związane z zabezpieczeniem emerytalnym, zarówno o charakterze ubezpieczeniowym, jak i polegające na gromadzeniu środków na przyszłość. Nie oznacza więc wyłącznie jednego rodzaju umowy, rachunku ani świadczenia, lecz kategorię obejmującą kilka ustawowo wskazanych możliwości.

Do produktów emerytalnych zalicza się przede wszystkim ubezpieczenie emerytalne oraz ubezpieczenie emerytalno-rentowe rolników. W tej kategorii mieszczą się także formy gromadzenia przez zainteresowanego środków emerytalnych w ramach IKE, IKZE, PPE, otwartego funduszu emerytalnego albo PPK. O zakwalifikowaniu danego rozwiązania do tej kategorii decyduje zatem jego wskazanie w ustawowej definicji, a nie samo potoczne określenie go jako produktu finansowego lub emerytalnego.

Elementami pojęcia są więc:

• związek z emerytalnym zabezpieczeniem albo gromadzeniem środków emerytalnych,
• jedna z form wyraźnie wymienionych w przepisie,
• w przypadku form oszczędzania, gromadzenie środków przez zainteresowanego w ramach określonego rozwiązania.

Definicja wyznacza zakres tego, co ustawa traktuje jako produkt emerytalny. Ma to znaczenie dla posługiwania się tym pojęciem w ramach Centralnej Informacji Emerytalnej, ponieważ pozwala odróżnić rozwiązania objęte ustawową kategorią od innych sposobów dysponowania pieniędzmi lub zabezpieczenia przyszłości. W praktyce osoba, której dotyczą informacje o jej zabezpieczeniu emerytalnym, może być ujmowana w kontekście jednego lub kilku takich produktów, zależnie od tego, z jakich form ubezpieczenia albo gromadzenia środków korzysta. Definicja porządkuje więc różne rozwiązania pod wspólną nazwą i wskazuje, jakie rodzaje produktów mieszczą się w tym pojęciu na potrzeby ustawy.