Produkcja filmu

Hasło „produkcja filmu” oznacza całość działań, które prowadzą do powstania filmu w postaci kopii wzorcowej. Nie chodzi więc o pojedynczą czynność, lecz o uporządkowany i wieloaspektowy proces zakończony uzyskaniem ustalonej, kompletnej wersji filmu. Definicja ustawowa z ustawy „Kinematografia” podkreśla, że produkcja obejmuje różne rodzaje aktywności, wzajemnie powiązane i podporządkowane wspólnemu rezultatowi.

W ramach produkcji można wyróżnić w szczególności:

• czynności twórcze, związane z ukształtowaniem artystycznej treści filmu;
• czynności organizacyjne, służące zaplanowaniu i skoordynowaniu przebiegu prac;
• czynności ekonomiczne, dotyczące strony gospodarczej przedsięwzięcia;
• czynności prawne, konieczne do uregulowania jego formalnych podstaw;
• czynności techniczne, które pozwalają utrwalić i przygotować film w wymaganej postaci.

Wszystkie te elementy tworzą jeden proces. Sama praca artystyczna, organizacja planu, obsługa strony ekonomicznej, dokonanie odpowiednich czynności prawnych albo wykonanie zadań technicznych nie wyczerpują jeszcze pojęcia produkcji filmu, jeżeli nie prowadzą łącznie do wytworzenia kopii wzorcowej. Istotny jest zarówno szeroki zakres podejmowanych działań, jak i ich cel oraz końcowy efekt.

W ustawie definicja służy wyznaczeniu znaczenia pojęcia używanego w regulacji dotyczącej kinematografii. Dzięki temu produkcję filmu należy rozumieć jako kompleksowe przedsięwzięcie, a nie wyłącznie jako etap realizacji zdjęć lub prace techniczne nad gotowym materiałem. W praktyce pojęcie pozwala spojrzeć na powstanie filmu jako na proces obejmujący stronę artystyczną, organizacyjną, gospodarczą, prawną i techniczną. Kopia wzorcowa stanowi przy tym punkt odniesienia dla oceny, czy działania doprowadziły do zamierzonego rezultatu.