Procedura weryfikacji WE podsystemu

„Procedura weryfikacji WE podsystemu” to przewidziany w ustawie „Transport kolejowy” sposób sprawdzenia, czy dany podsystem może funkcjonować w systemie kolei Unii. Nie chodzi o pojedynczą czynność techniczną, lecz o całokształt działań podejmowanych w celu potwierdzenia zgodności podsystemu z wymaganiami, które muszą być spełnione przed dopuszczeniem go do eksploatacji.

Weryfikacja obejmuje w szczególności ustalenie, czy podsystem:

• odpowiada zasadniczym wymaganiom systemu kolei,
• spełnia wymagania wynikające z właściwych przepisów Unii Europejskiej,
• spełnia wymagania określone w przepisach krajowych,
• może zostać dopuszczony do eksploatacji w systemie kolei Unii.

Za przeprowadzenie tych czynności może odpowiadać, zależnie od sytuacji, producent albo jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej. Definicja obejmuje również podmiot zamawiający, wykonawcę modernizacji, importera, inwestora, dysponenta, użytkownika bocznicy kolejowej, zarządcę infrastruktury oraz przewoźnika kolejowego. Oznacza to, że znaczenie procedury nie ogranicza się do etapu wytwarzania podsystemu. Może ona mieć zastosowanie także przy jego zamawianiu, imporcie, modernizacji, zarządzaniu lub użytkowaniu, jeżeli dana czynność wiąże się z wykazaniem zgodności i możliwością dopuszczenia do eksploatacji.

Celem procedury jest zapewnienie, aby podsystem wprowadzany do systemu kolei spełniał wspólne wymagania unijne oraz wymagania krajowe. Ma ona więc znaczenie zarówno dla bezpieczeństwa i prawidłowego funkcjonowania kolei, jak i dla oceny, czy podsystem może zostać wykorzystany w systemie kolei Unii. W praktyce stanowi podstawę wykazania zgodności podsystemu z wymaganiami, zanim zostanie on dopuszczony do eksploatacji. Sama procedura nie oznacza automatycznego dopuszczenia, lecz służy zebraniu i sprawdzeniu podstaw do takiej decyzji.