Procedura celna dopuszczenia do obrotu

„Procedura celna dopuszczenia do obrotu” oznacza określoną procedurę celną, do której odsyła ustawa o nadzorze nad ogólnym bezpieczeństwem produktów. Jej treść i zasady nie są opisane samodzielnie w tej ustawie, lecz wynikają z art. 201 rozporządzenia 952/2013, ustanawiającego unijny kodeks celny. Odesłanie to wskazuje więc, że przy ustalaniu znaczenia tego pojęcia należy posługiwać się regulacjami unijnego prawa celnego.

W praktyce chodzi o formalny tryb, w którym towary przywożone z państw spoza obszaru celnego Unii są obejmowane procedurą pozwalającą na ich dopuszczenie do obrotu na rynku unijnym. Procedura określa status celny towarów oraz wiąże ich wprowadzenie do obrotu z wykonaniem wymagań przewidzianych w przepisach celnych. Nie jest to zatem ogólne określenie sprzedaży produktu, lecz termin odnoszący się do konkretnego działania i statusu towaru w systemie celnym.

Elementy pojęcia obejmują:

• istnienie procedury celnej wskazanej w przepisach unijnych;
• zastosowanie art. 201 rozporządzenia 952/2013 jako podstawy prawnej;
• dopuszczenie towaru do obrotu w ramach unijnego systemu celnego.

W ustawie o nadzorze nad ogólnym bezpieczeństwem produktów pojęcie to służy precyzyjnemu określeniu etapu, na którym towary mogą zostać objęte regulacjami dotyczącymi bezpieczeństwa produktów. Ma znaczenie praktyczne przede wszystkim przy rozróżnianiu towarów pozostających w obrocie unijnym od towarów, które nie zostały jeszcze objęte odpowiednią procedurą celną. Dzięki ustawowemu odesłaniu organy i uczestnicy obrotu korzystają z jednolitego, unijnego znaczenia tego terminu, zamiast nadawać mu znaczenie wyłącznie na podstawie przepisów krajowych.