Art. 53 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym reguluje procedurę wydawania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis ten jest kluczowy dla procesu planowania przestrzennego, szczególnie w kontekście inwestycji mających na celu realizację zadań publicznych, takich jak budowa dróg, szkół, szpitali czy infrastruktury komunalnej.

#### 1. Zawiadomienia stron

Art. 53 ust. 1 wprowadza obowiązek zawiadamiania stron postępowania o wszczęciu postępowania, wydanych postanowieniach oraz decyzji kończącej postępowanie poprzez publikację w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP) oraz w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Wyjątek stanowią inwestycje lokalizowane na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony Narodowej.

#### 2. Zawiadomienia inwestora i właścicieli nieruchomości

Zgodnie z ust. 1a, inwestor oraz właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, są zawiadamiani w sposób określony w art. 39 Kodeksu postępowania administracyjnego (KPA). Oznacza to, że zawiadomienia te muszą być doręczane bezpośrednio, co zapewnia pełną informację zainteresowanym stronom.

#### 3. Ustalanie praw rzeczowych i adresów

Ust. 1b i 1c precyzują, że prawa rzeczowe do nieruchomości oraz dane dotyczące osób, którym te prawa przysługują, ustala się na podstawie ksiąg wieczystych, ewidencji gruntów i budynków oraz innych dokumentów urzędowych. Adresy osób ustala się na podstawie wszelkich znanych organowi okoliczności, co ma na celu zapewnienie skuteczności doręczeń.

#### 4. Nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym

W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym lub braku możliwości ustalenia adresu właściciela, zawiadomienia dokonuje się w sposób określony w art. 49 KPA, czyli poprzez publiczne obwieszczenie (ust. 1d).

#### 5. Wyłączenia stosowania przepisów KPA

Art. 53 ust. 1e i 1f wyłącza stosowanie niektórych przepisów KPA, co ma na celu uproszczenie i przyspieszenie postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.

#### 6. Uzgodnienia z organami

Ust. 4 wymienia organy, z którymi należy uzgodnić decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Są to m.in. minister właściwy do spraw zdrowia, wojewódzki konserwator zabytków, organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, dyrektor urzędu morskiego, organy nadzoru górniczego, minister właściwy do spraw środowiska, starosta oraz inne organy wymienione w przepisie. Uzgodnienia te są dokonywane w trybie art. 106 KPA, a brak stanowiska organu uzgadniającego w terminie 2 tygodni uważa się za uzgodnienie (ust. 4a).

#### 7. Zawieszenie postępowania

W przypadku odmowy uzgodnienia decyzji przez organy z uwagi na zamiar realizacji zadań rządowych lub samorządowych, postępowanie administracyjne może być zawieszone na okres nie dłuższy niż 9 miesięcy (ust. 4b).

#### 8. Opinie operatorów systemów przesyłowych

Ust. 5e i 5f wprowadzają obowiązek uzyskania opinii operatorów systemów przesyłowych elektroenergetycznych, gazowych oraz podmiotów zajmujących się transportem ropy naftowej lub produktów naftowych. Opinie te muszą być przedstawione w terminie 2 tygodni, a ich brak uznaje się za opinię pozytywną.

#### 9. Odwołania i stwierdzenie nieważności decyzji

Art. 53 ust. 6 i 7 określają, że odwołanie od decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji powinno zawierać zarzuty odnoszące się do decyzji oraz dowody uzasadniające żądanie. Nie stwierdza się nieważności decyzji, jeżeli od jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło 12 miesięcy, a decyzji nie uchyla się w przypadku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 KPA, jeżeli upłynęło 12 miesięcy od jej doręczenia lub ogłoszenia.

### Podsumowanie

Art. 53 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza szczegółowe procedury dotyczące zawiadamiania stron, uzgadniania decyzji z różnymi organami oraz ustalania praw rzeczowych do nieruchomości. Przepis ten ma na celu zapewnienie transparentności i skuteczności postępowania administracyjnego w sprawach dotyczących lokalizacji inwestycji celu publicznego, jednocześnie wprowadzając mechanizmy przyspieszające i upraszczające ten proces.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

W sytuacjach wskazanych w przepisie uprawniony komendant Policji może zarządzić użycie urządzeń, które uniemożliwiają telekomunikację na określonym obszarze. Dotyczy to Komendanta Głównego Policji, Komendanta CBŚP, Komendanta CBZC oraz komendanta wojewódzkiego Policji. Oznacza to, że osoby znajdujące się na objętym działaniem urządzeń obszarze mogą czasowo utracić możliwość korzystania z usług telekomunikacyjnych. Ograniczenie może trwać tylko przez czas niezbędny do usunięcia zagrożenia lub jego skutków. Przy podejmowaniu decyzji należy uwzględnić konieczność ograniczenia następstw braku dostępu do usług telekomunikacyjnych. Po zastosowaniu urządzeń właściwy komendant ma obowiązek niezwłocznie poinformować o tym Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

o Policji

Przepis wskazuje, kto zajmuje się sprawami związanymi z wpisem do rejestru. Jest to Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, określany w dalszych przepisach skrótem „Prezes UKE”. Oznacza to, że właśnie ten organ jest właściwy w kwestiach dotyczących takiego wpisu. Przepis przypisuje te sprawy konkretnemu organowi i nie wskazuje w tym zakresie żadnego innego.

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przepisach

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym1 przepis

o Policji1 przepis

Prawo pocztowe1 przepis

o gospodarce nieruchomościami1 przepis